ESG disclosures and market reaction

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον χρηματοοικονομικό αντίκτυπο της δημοσιοποίησης εκθέσεων Περιβαλλοντικής, Κοινωνικής και Εταιρικής Διακυβέρνησης (ESG) στις τιμές των μετοχών. Παρότι η εταιρική βιωσιμότητα έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία στο σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον, τα εμπειρικά στοιχεία σχετικά με την άμεση αντίδραση της αγοράς κατά την ακριβή ημερομηνία δημοσίευσης αυτών των εκθέσεων παραμένουν αβέβαια. Για την κάλυψη αυτού του ερευνητικού κενού, η μελέτη εφαρμόζει τη μεθοδολογία της μελέτης γεγονότος (event study) σε μια πρωτότυπη βάση δεδομένων, η οποία δημιουργήθηκε μέσω πρωτογενούς συλλογής 312 ακριβών ημερομηνιών δημοσίευσης εκθέσεων ESG, από 67 κορυφαίες εταιρείες του δείκτη S&P 500, για την περίοδο 2021-2025. Η ανάλυση χρησιμοποιεί το Υπόδειγμα Αγοράς (Market Model) για τον υπολογισμό των μη κανονικών αποδόσεων, ενώ υποστηρίζεται από το Υπόδειγμα Τριών Παραγόντων των Fama-French (FF3M), για την επιβεβαίωση της ανθεκτικότητας των αποτελεσμάτων (robustness checks). Σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι οι επιδόσεις βιωσιμότητας επιφέρουν θετικά χρηματοοικονομικά αποτελέσματα, τα ευρήματα υποδεικνύουν μια στατιστικά σημαντική αρνητική Μέση Μη Κανονική Απόδοση (AAR) της τάξης του -0,27% (ή -0,22% σύμφωνα με το FF3M) την ημέρα του γεγονότος. Επιπλέον, εντοπίστηκε μια ισχυρή ασύμμετρη αντίδραση της αγοράς βάσει της υφιστάμενης βαθμολογίας ESG των εταιρειών. Ειδικότερα, οι εταιρείες με υψηλή βαθμολογία ESG κατέγραψαν στατιστικά σημαντική αρνητική Σωρευτική Μέση Μη Κανονική Απόδοση (CAAR), ενώ οι εταιρείες με χαμηλότερη βαθμολογία παρουσίασαν αμελητέα επίδραση. Τέλος, δεν παρατηρήθηκε κάποια σαφής χρονική τάση (trend) ως προς την επίδραση των ανακοινώσεων κατά την εξεταζόμενη πενταετία. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι οι επενδυτές ενδέχεται να ερμηνεύουν τη δημοσίευση μιας έκθεσης ESG, ειδικά από εταιρείες με υψηλή βαθμολόγηση, ως ένδειξη ανάληψης δαπανηρών πρωτοβουλιών που περιορίζουν τη βραχυπρόθεσμη κερδοφορία. Η έρευνα αναδεικνύει μια πιθανή σιωπηρή «επιβράβευση» της αγοράς προς τις εταιρείες που δίνουν προτεραιότητα στη μεγιστοποίηση του κέρδους έναντι της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας που απαιτεί επιπλέον κόστη.