Ψηφιακό μάθημα για την ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης μέσω ψηφιακής εικαστικής έκφρασης για μαθητές ΣΤ' δημοτικού

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία παρουσιάζει τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την εφαρμογή ενός ψηφιακού εκπαιδευτικού μαθήματος με τίτλο «Ανάπτυξη Οικολογικής Συνείδησης μέσω Ψηφιακής Εικαστικής Έκφρασης για Μαθητές της Στ' Δημοτικού», που αναπτύχθηκε στην πλατφόρμα Google Classroom. Το μάθημα στοχεύει στην καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης μαθητών Στ’ τάξεως δημοτικού σχολείου μέσω της ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της δημιουργικής ψηφιακής έκφρασης. Δομημένο ως μια ασύγχρονη, αυτορυθμιζόμενη μαθησιακή εμπειρία, το μάθημα περιλαμβάνει τέσσερα μικρο-μαθήματα, καθένα από τα οποία ευθυγραμμίζεται με συγκεκριμένα μαθησιακά αποτελέσματα που δίνουν έμφαση στην οικολογική γνώση, την καλλιτεχνική δημιουργικότητα, τον ψηφιακό γραμματισμό και τις αναστοχαστικές δεξιότητες. Βασισμένο σε σύγχρονα παιδαγωγικά πλαίσια, ο διδακτικός σχεδιασμός αντιμετωπίζει σκόπιμα περιορισμούς όπως η έλλειψη σύγχρονης αλληλεπίδρασης, ενισχύοντας την ατομική αυτονομία του μαθητή που ενισχύεται από υποστηριζόμενες δραστηριότητες πολυμέσων. Το μάθημα ενσωματώνει μια ποικιλία ψηφιακών εργαλείων όπως Google Docs, Slides, Forms, YouTube, Padlet, διαδραστικό περιεχόμενο H5P κ.ά. για να διευκολύνει την παροχή πολυτροπικού περιεχομένου, τη δημιουργική παραγωγή και τη διαμορφωτική αξιολόγηση. Η εφαρμογή του μαθήματος ανέδειξε σημαντικές πρακτικές πτυχές, όπως η σωστή οργάνωση του περιβάλλοντος στο Google Classroom, η δημιουργία περιεχομένου που είναι ταυτόχρονα εύχρηστο και ελκυστικό για τους μαθητές, καθώς και η ανάγκη για συνεχή παρακολούθηση της προόδου τους. Η αρθρωτή αρχιτεκτονική του μαθήματος εξισορροπεί την εννοιολογική μάθηση σχετικά με τη ρύπανση, την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα με πρακτικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες όπως η δημιουργία τέχνης από φυσικά υλικά (Land Art), η ψηφιακή αφήγηση, η δημιουργία Infographic, κ.ά. . Η αξιολόγηση του μαθήματος υπογραμμίζει τις δυνατότητες των ασύγχρονων ψηφιακών μαθημάτων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση για την προώθηση της οικολογικής ευαισθητοποίησης, αναπτύσσοντας παράλληλα βασικές δεξιότητες του 21ου αιώνα. Οι περιορισμοί που σχετίζονται με την πρόσβαση στην τεχνολογία και η απουσία συνεργασίας μεταξύ ομοτίμων υπογραμμίζουν τις δυνατότητες μελλοντικής βελτίωσης. Οι συστάσεις για έρευνα, δίνουν έμφαση στην εξερεύνηση υβριδικών μοντέλων που ενσωματώνουν τη σύγχρονη αλληλεπίδραση και στη διερεύνηση αναδυόμενων ψηφιακών εργαλείων για την ενίσχυση της εμπλοκής. Ολοκληρώνοντας, η διεπιστημονική προσέγγιση του μαθήματος, η οποία ενώνει την περιβαλλοντική εκπαίδευση με την τέχνη, το καθιστά ιδιαίτερα σημαντικό καθώς προσφέρει μια ολιστική μαθησιακή εμπειρία.