Βιώματα εργαζομένων υπό τοξική ηγεσία : ποιοτική προσέγγιση της εργασιακής ικανοποίησης και της πρόθεσης αποχώρησης από τον εργασιακό χώρο

Abstract

Η τοξική ηγεσία συναντάται πολύ συχνά στο χώρο των επιχειρήσεων.Ως εκ τούτου,αξίζει να επισημανθεί ότι η εμφάνιση αυτού του στυλ ηγεσίας χαρακτηρίζεται από πρακτικές οι οποίες έχουν αρνητικές συνέπειες τόσο για τους ίδιους τους εργαζομένους,και ταυτόχρονα για τις επιχειρήσεις-οργανισμούς. Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε με σκοπό να διερευνηθεί και να μελετηθεί η επίδραση η οποία μπορεί να έχει η παρουσία αυτο το στυλ ηγεσίας στην εργασιακή ικανοποίηση των εργαζομένων αλλά ταυτόχρονα και στη πρόθεση αποχώρησης των εργαζομένων από το εργασιακό τους περιβάλλον. Πιο αναλυτικά,για το σκοπό της έρευνας διενεργήθηκαν δέκα(10) συνεντεύξεις σε ανθρώπους που εργάζονται σε διάφορες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα κατά τα έτη 2025-26.Οι συγκεκριμένες συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν και ηχογραφήθηκαν κατόπιν γραπτής συναίνεσης μέσω ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ εμού και των ερωτηθέντων,πως θα χρησιμοποιηθεί μόνο το μικρό τους όνομα για τους σκοπούς της έρευνας,το φύλο και ηλικία τους καθώς οποιαδήποτε άλλη εμπιστευτική πληροφορία που αναφέρεται σε όνομα προσώπου ή οργανισμού δεν θα αναφέρεται στη συνομιλία μας.Οι ερωτηθέντες ερωτήθηκαν γενικά για τον οργανισμό τον οποίο εργάζονται,τη συμπεριφορά του/της εργοδότη ή προϊσταμένου/ης τους,καθώς βέβαια και για το συναισθηματικό πλαίσιο που οι ίδιοι βιώνουν στην εργασία τους,αλλά και για πιθανές προθέσεις που μπορεί να έχουν όσον αφορά την αλλαγή εργασιακού χώρου λόγω τοξικών συμπεριφορών. Αναλυτικότερα,από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι αυτό το στυλ ηγεσίας που χαρακτηρίζει πολλά άτομα εντός ορισμένων οργανισμών,επιδρά αρνητικά στην εργασιακή ικανοποίηση των εργαζομένων σε αυτές και ταυτόχρονα εκφράζουν την επιθυμία τους να αλλάξουν εργασιακό χώρο.Επιπρόσθετα,πολύ σημαντικό εύρημα που ανέκυψε αποτελεί το γεγονός ότι η εργασιακή ικανοποίηση πλήττεται από την τοξική ηγεσία ακόμη και όταν οι οικονομικές απολαβές κρίνονται επαρκείς.Η διαπίστωση αυτή αποδεικνύει ότι τα προνόμια και οι επαρκείς απολαβές δεν αντισταθμίζουν το αρνητικό ψυχολογικό κλίμα εντός του εργασιακού χώρου,επιβεβαιώνοντας το γεγονός της πρόθεσης αποχώρησης.