Μη παραμετρικά διαγράμματα ελέγχου με προοδευτικά επικαιροποιημένο δείγμα Φάσης Ι για μοντέλα αλλαγής σημείου

Abstract

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να επικεντρωθεί στο σχεδιασμό, την προσομοίωση και την αξιολόγηση μη παραμετρικών διαγραμμάτων διατεταγμένων παρατηρήσεων Precedence, με στόχο τη μετάβαση από τα παραδοσιακά στατικά μοντέλα σε σύγχρονες προσεγγίσεις μέσω προοδευτικής επικαιροποίησης του δείγματος. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής προσπάθειας είναι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα για απαίτηση ενός πολύ μεγάλου δείγματος στη Φάση Ι. Μέσω εκτεταμένων προσομοιώσεων Monte Carlo σε περιβάλλον R, προσομοιώνεται ένα στατικό μοντέλο, το οποίο επιβεβαιώνει την ιδιότητα της ελεύθερης κατανομής, διατηρώντας το εντός ελέγχου Μέσο Μήκος Ροής σταθερό, ανεξαρτήτως κατανομής, ενώ παράλληλα η σύγκρισή του με το Διάμεσο Μήκος Ροής ανέδειξε την έντονη λοξότητα της κατανομής σε ό,τι αφορά στο χρόνο απόκρισης, προτρέποντας στη χρήση του Διάμεσου Μήκους ως πιο αξιόπιστου μέτρου σε μικρές μετατοπίσεις. Στο τελευταίο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας αναπτύχθηκε ένας προοδευτικός αλγόριθμος, ο οποίος εκκινεί με ένα μικρό δείγμα αναφοράς (επιχειρώντας να ξεπεράσει το πρόβλημα της απαίτησης για ένα μεγάλο δείγμα), επικαιροποιώντας δυναμικά τα όρια ελέγχου. Στο πλαίσιο της παραπάνω προσέγγισης αποκαλύφθηκε μία κρίσιμη πτυχή, αποτυπώνοντας το ζήτημα του masking effect, της περίπτωσης δηλαδή κατά την οποία το προοδευτικό αυτό σύστημα ενσωματώνει ελαφρώς ελαττωματικά δείγματα, προκαλώντας ακούσια διεύρυνση των ορίων, προσθέτοντας χρονική υστέρηση στο πλαίσιο της ανίχνευσης των σφαλμάτων εν συγκρίσει με το στατικό μοντέλο. Αντίθετα, σε μεγαλύτερες τιμές μετατοπίσεων η ανίχνευση των σφαλμάτων κατέστη άμεση με τις αποδόσεις των δύο διαγραμμάτων να είναι προσεγγιστικά ίδιες.