Ο ρόλος της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών στο εκπαιδευτικό έργο

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εντάσσεται στο πεδίο της Εκπαιδευτικής Ηγεσίας και της Επαγγελματικής Ανάπτυξης Εκπαιδευτικών και διερευνά τον ρόλο της επιμόρφωσης στη διαμόρφωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου. Η μελέτη βασίζεται θεωρητικά στις αρχές της εκπαίδευσης ενηλίκων, της μετασχηματίζουσας μάθησης, της αναστοχαζόμενης πρακτικής και της θεωρίας αυτοαποτελεσματικότητας, ενώ εννοιολογικά ευθυγραμμίζεται με το πλαίσιο της έρευνας TALIS του ΟΟΣΑ. Ακολουθήθηκε ποσοτική ερευνητική προσέγγιση με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου (με τη μορφή Google Form), το οποίο διερεύνησε τις εμπειρίες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, τις διδακτικές πρακτικές που εφαρμόζουν, τις αντιλήψεις αυτοαποτελεσματικότητας, καθώς και τις πηγές επαγγελματικής πίεσης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ επιμόρφωσης και εφαρμογής καινοτόμων και διαφοροποιημένων διδακτικών πρακτικών, καθώς και μεταξύ επιμόρφωσης και ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας. Παράλληλα, η αυτοαποτελεσματικότητα φάνηκε να διαμεσολαβεί στη μείωση του επαγγελματικού άγχους, ιδίως σε σχέση με εξωγενείς παράγοντες πίεσης, όπως θεσμικές αλλαγές, αυξημένες διοικητικές απαιτήσεις και γονεϊκές προσδοκίες. Αξίζει να επισημανθεί ένα σημαντικό εύρημα ότι, παρά την ύπαρξη αυτών των εξωγενών στρεσογόνων παραγόντων, η επαγγελματική ικανοποίηση των εκπαιδευτικών διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα, γεγονός που καταδεικνύει την ανθεκτικότητα και τη σταθερότητα της επαγγελματικής τους ταυτότητας. Αντίθετα, η επίδραση της επιμόρφωσης στην καλλιέργεια κριτικού αναστοχασμού εμφανίστηκε ηπιότερη, γεγονός που υποδηλώνει την ανάγκη ενίσχυσης μετασχηματιστικών και αναστοχαστικών μορφών επαγγελματικής μάθησης. Η εργασία αυτή θα συμβάλλει στη συστηματική κατανόηση της επιμόρφωσης ως μηχανισμού ενίσχυσης της διδακτικής αποτελεσματικότητας και της επαγγελματικής ανθεκτικότητας των εκπαιδευτικών.