Η αποζημίωση της παρένθετης μητέρας

Abstract

Η παρένθετη μητρότητα εγείρει έντονους ηθικούς προβληματισμούς σχετικά με την εμπορευματοποίηση της μήτρας, την υποτίμηση της γυναικείας φύσης και την εκμετάλλευση από τρίτα μέρη. Ωστόσο, φαίνεται ότι η καταλυτική ισχύς των παραδοσιακών έμφυλων στερεοτύπων και η εμμονή στην προστασία της «ιερότητας» της μητρότητας έχουν ως αποτέλεσμα να καταπατάται η πραγματική βούληση της γυναίκας, αφήνοντας την έξω από την συζήτηση. Η παρένθετη μητέρα πρέπει να αποφασίσει μόνη αν θέλει να προσχωρήσει σε μία τέτοια σύμβαση και αν θέλει να πληρωθεί γι’ αυτό. Η νομοθετική ρύθμιση οφείλει να της επιτρέψει την είσοδο της στη συγκεκριμένη αγορά, αφού η ίδια γνωρίζει περισσότερο από τον καθένα ποια είναι τα συμφέροντά της. Το παρόν κείμενο συνηγορεί σε τελική ανάλυση υπέρ της ρύθμισης που λαμβάνει υπόψη τις εμπειρίες των παρένθετων γυναικών, υπέρ της συμπερίληψης όλων των άτεκνων ανθρώπων που επιθυμούν να κάνουν χρήση της μεθόδου και υπέρ της ουσιαστικής κοινωνικής δικαιοσύνης στους κόλπους της αναπαραγωγικής υποβοήθησης.