Εμφάνιση απλής εγγραφής

dc.contributor.advisorΧουντάλας, Παναγιώτης
dc.contributor.authorΓάκη, Λαμπρινή
dc.date.accessioned2025-11-21T10:05:24Z
dc.date.available2025-11-21T10:05:24Z
dc.date.issued2025
dc.identifier.urihttps://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/18473
dc.description.abstractΗ παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα σε οργανισμούς που έχουν υιοθετήσει agile μεθοδολογίες . Το παραδοσιακό μοντέλο που είχε κυριαρχήσει τις προηγούμενες δεκαετίες, κυρίως για λόγους σταθερότητας, στηρίζονταν σε μια στατική, περιορισμένη και δομική ιεραρχία με τους στόχους και τις αποφάσεις να μεταφέρονται από την κορυφή προς τη βάση. Οι οργανισμοί με αυτό το παραδοσιακό μοντέλο, λειτουργούσαν μέσω του γραμμικού προγραμματισμού και ελέγχου, προκειμένου να δημιουργήσουν αξία στους μετόχους. Αυτή η δομή είναι ισχυρή αλλά συχνά υπολείπεται ταχύτητας και ευελιξίας. Αντιθέτως, ένας ευέλικτος-agile οργανισμός αποτελεί στην πραγματικότητα ένα δίκτυο ανθρώπων με κοινή ανθρωποκεντρική κουλτούρα ο οποίος λειτουργεί σε ταχείς κύκλους εκμάθησης και αποφάσεων, υποστηριζόμενο από την τεχνολογία και καθοδηγούμενο από έναν ισχυρό στόχο: τη δημιουργία αξίας στους μετόχους από κοινού. Το μοντέλο αυτό έχει τη δυνατότητα να αναδιαμορφώνει γρήγορα και αποτελεσματικά τη στρατηγική, τη δομή, τις διαδικασίες, τους ανθρώπους και την τεχνολογία ως προς τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Έτσι, ένας agile οργανισμός επιτυγχάνει ταχύτητα και σταθερότητα, στοιχεία που αποτελούν ένα εξαιρετικά κρίσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις ασταθείς, αβέβαιες, πολύπλοκες και ασαφείς, γνωστές ως VUCA, συνθήκες (ακρωνύμιο από τις λέξεις volatility, uncertainty, complexity, ambiguity) των καιρών μας (Bennett & Lemoine, 2014). Για τον καθορισμό των ανθρώπινων παραγόντων προς εξέταση, πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, καταλήγοντας στους παρακάτω εννέα παράγοντες: αυτονομία, εμπιστοσύνη, συνεργασία, ηγετικό στυλ, ανθεκτικότητα, παρακίνηση, δεξιότητες και ικανότητα ομάδας, κουλτούρα, αξίες και ταυτότητα του οργανισμού και συμμετοχή του πελάτη. Στη συνέχεια, ακολούθησε ανάλυση με χρήση ερωτηματολογίου ανοικτού τύπου καθώς και μία ερώτηση ιεράρχησης των παραγόντων ως προς τη σημαντικότητά τους. Οι συμμετέχοντες που επιλέχθηκαν αποτελούν στελέχη διαφόρων βαθμίδων και οργανισμών, με εξειδίκευση σε agile μεθοδολογίες. Επιπροσθέτως της ποιοτικής ανάλυσης, εφαρμόστηκε η μέθοδος Best-Worst Method (BWM) για την ανάδειξη των παραγόντων με τη μεγαλύτερη και μικρότερη βαρύτητα. Τα αποτελέσματα της μελέτης συνάδουν με τις θεμελιώδεις αξίες και αρχές που καθοδηγούν μια ευέλικτη προσέγγιση στην ανάπτυξη λογισμικού του Agile Manifesto, του εγγράφου που δημιουργήθηκε από δεκαεπτά ειδικούς στην ανάπτυξη λογισμικού το 2001. Ειδικότερα, οι πιο βαρυσήμαντοι παράγοντες που προέκυψαν από την BWM είναι η συνεργασία και η εμπιστοσύνη, οι οποίοι θεωρούνται καθοριστικοί για την αποτελεσματική λειτουργία των ομάδων. Στη συνέχεια, ακολούθησαν οι δεξιότητες και η ικανότητα της ομάδας, η ηγεσία, η αυτονομία και η παρακίνηση, που επαληθεύουν την κρισιμότητα του ηγετικού πλαισίου, της τεχνικής επάρκειας και της δυνατότητας αυτό-οργάνωσης για υψηλή αποδοτικότητα. Χαμηλότερη βαρύτητα αποδόθηκε στην ανθεκτικότητα και την κουλτούρα και εταιρική ταυτότητα και ως ο λιγότερο σημαντικός παράγοντας ορίστηκε η συμμετοχή του πελάτη. Παρότι το μεγαλύτερο μέρος των ευρημάτων συγκλίνουν με τη διεθνή βιβλιογραφία, εντοπίστηκε μια ενδιαφέρουσα διαφοροποίηση, αυτής της συμμετοχής του πελάτη, η οποία αναλογικά με τους υπόλοιπους παράγοντες υποβαθμίστηκε η σημασία της. Συμπερασματικά, η μελέτη επιβεβαιώνει τον κανόνα, ήτοι ότι ο ανθρώπινος παράγοντας είναι κρίσιμος για την επιτυχία των agile οργανισμών. Παρά το γεγονός ότι η Agile μεθοδολογία έχει τις ρίζες της στον τομέα της ανάπτυξης λογισμικού, η εφαρμογή της δεν περιορίζεται αποκλειστικά στους προγραμματιστές ή στον τεχνικό τομέα. Αντίθετα, οι αρχές και πρακτικές της Agile εφαρμόζονται πλέον ευρέως σε διάφορους κλάδους και επίπεδα οργανισμών, όπου η ευελιξία, η συνεργασία και η συνεχής προσαρμογή αποτελούν κρίσιμα στοιχεία (Highsmith, 2009). Η επένδυση της Διοίκησης στην καλλιέργεια μιας κουλτούρας εμπιστοσύνης και συνεργασίας, διαμορφώνοντας το κατάλληλο περιβάλλον για να παρέχεται στους εργαζομένους η αναγκαία υποστήριξη και η εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους, μπορεί να βελτιστοποιήσει την απόδοση του οργανισμού. Επιπλέον προτείνονται πρακτικές παρεμβάσεις, όπως η ενίσχυση της ηγεσίας υπηρετικού τύπου (servant leadership), η εκπαίδευση σε κοινωνικές δεξιότητες και η δημιουργία οργανωσιακού πλαισίου που ενθαρρύνει την αυτονομία και την καινοτομία. Λόγω των περιορισμών της μελέτης, προτείνονται μελλοντικές έρευνες μεγαλύτερης έκτασης και έμφαση στη διερεύνηση του ρόλου της ψυχολογικής ασφάλειας και στη μελέτη διαφορετικών πολιτισμικών πλαισίων στην υιοθέτηση Agile πρακτικών.el
dc.format.extent83el
dc.language.isoelel
dc.publisherΠανεπιστήμιο Πειραιώςel
dc.rightsΑναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα*
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/*
dc.titleΟ ρόλος του ανθρώπινου παράγοντα σε Agile οργανισμούςel
dc.typeMaster Thesisel
dc.contributor.departmentΣχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών. Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεωνel
dc.description.abstractENThis thesis examines the role of the human factor in organizations that have adopted agile methodologies. The traditional model that dominated previous decades, primarily for reasons of stability, relied on a static, rigid, and hierarchical structure where goals and decisions were transferred from the top down. Organizations operating under this traditional model functioned through linear planning and control in order to create value for shareholders. While this structure is strong, it often lacks speed and flexibility. In contrast, an agile organization is essentially a network of people sharing a common human-centered culture, operating in rapid cycles of learning and decision-making, supported by technology and driven by a strong purpose: the joint creation of value for stakeholders. This model allows for the rapid and effective reconfiguration of strategy, structure, processes, people, and technology in response to emerging opportunities. Thus, an agile organization achieves both speed and stability, qualities that constitute a crucial competitive advantage in today’s volatile, uncertain, complex, and ambiguous (VUCA) conditions (Bennett & Lemoine, 2014). To identify the human factors under examination, an extensive review of international literature was conducted, resulting in the selection of nine key factors: autonomy, trust, collaboration, leadership style, resilience, motivation, team skills and competence, organizational culture, values and identity, and customer involvement. Subsequently, an analysis was carried out using an open-ended questionnaire, including a ranking question to assess the perceived importance of these factors. The participants were executives from various levels and organizations, all specializing in agile methodologies. In addition to the qualitative analysis, the Best-Worst Method (BWM) was applied to identify the factors with the highest and lowest relative importance. The study’s findings are consistent with the fundamental values and principles of the Agile Manifesto, the foundational document created in 2001 by seventeen software development experts that guides agile software development. In particular, the most significant factors identified through the BWM were collaboration and trust, which are considered crucial for effective team functioning. These were followed by team skills and competence, leadership, autonomy, and motivation—confirming the critical importance of leadership framework, technical capability, and self-organization for high performance. Lower importance was attributed to resilience and organizational culture and identity, while customer involvement was ranked as the least significant factor. Although most of the findings align with international literature, an interesting deviation was observed in the relatively lower importance assigned to customer involvement compared to other factors. In conclusion, the study confirms that the human factor is essential to the success of agile organizations. Although agile methodology has its roots in software development, its application extends far beyond programmers and the technical domain. Today, agile principles and practices are widely implemented across industries and organizational levels where flexibility, collaboration, and continuous adaptation are critical (Highsmith, 2009). Management’s investment in cultivating a culture of trust and collaboration, creating an environment that provides employees with the necessary support and confidence in their ability to fulfill their mission, can optimize organizational performance. Furthermore, practical interventions are proposed, such as strengthening servant leadership, training in social skills, and establishing an organizational framework that encourages autonomy and innovation. Given the limitations of this study, future research is recommended with a broader scope, focusing on the role of psychological safety and examining how cultural contexts influence the adoption of agile practices.el
dc.contributor.masterΠρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Διοίκηση Επιχειρήσεων για Στελέχη (Executive MBA)el
dc.subject.keywordAgile Methodologyel
dc.subject.keywordAgile Teamsel
dc.subject.keywordAgile enterpriseel
dc.subject.keywordHuman Factorsel
dc.date.defense2025-10-31


Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο

Thumbnail

Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές

Εμφάνιση απλής εγγραφής

Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Εκτός από όπου διευκρινίζεται διαφορετικά, το τεκμήριο διανέμεται με την ακόλουθη άδεια:
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα

Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Πειραιώς
Επικοινωνήστε μαζί μας
Στείλτε μας τα σχόλιά σας
Created by ELiDOC
Η δημιουργία κι ο εμπλουτισμός του Ιδρυματικού Αποθετηρίου "Διώνη", έγιναν στο πλαίσιο του Έργου «Υπηρεσία Ιδρυματικού Αποθετηρίου και Ψηφιακής Βιβλιοθήκης» της πράξης «Ψηφιακές υπηρεσίες ανοιχτής πρόσβασης της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Πειραιώς»