Κεφαλαιακή διάρθρωση, ιδιοκτησία και επιχειρησιακή αποδοτικότητα στην Ελλάδα

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη θεωρία του κόστους αντιπροσώπευσης, με σκοπό να εξετάσει τη σχέση μεταξύ κεφαλαιακής διάρθρωσης, ιδιοκτησιακής δομής και επιχειρησιακής αποδοτικότητας ελληνικών επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα, στόχος της είναι να διαπιστώσει εμπειρικά αν οι αποδοτικές επιχειρήσεις παρουσιάζουν υψηλή ή χαμηλή χρηματοοικονομική μόχλευση στη κεφαλαιακή τους διάρθρωση, λαμβάνοντας όμως υπόψη την επίδραση της ιδιοκτησιακής δομής. Εισάγοντας δύο αντικρουόμενες υποθέσεις την υπόθεση της άυλης-εμπορικής αξίας και την υπόθεση απόδοσης-κινδύνου, ερευνάται εμπειρικά η σχέση μεταξύ αποδοτικότητας και χρηματοοικονομικής μόχλευσης καθώς και η αντίστροφη αιτιώδης σχέση τους. Για την εμπειρική ανάλυση λαμβάνονται επίσης υπόψη ένα σύνολο από χαρακτηριστικά, τα οποία έχει αποδειχθεί ότι επιδρούν θετικά ή αρνητικά στην απόδοση και τη χρηματοοικονομική μόχλευση.