Η εξέταση των μηνιαίων μετοχικών αποδόσεων των αγοραστριών εταιρειών σε 5 ευρωπαϊκές χώρες κατά την χρονική περίοδο μετά την ολοκλήρωση των εξαγορών

Abstract

Η μελέτη των εξαγορών των ιδιωτικών εταιρειών παρουσιάζει ενδιαφέρον όχι μόνο λόγω του αυξανόμενου μεγέθους αυτού του είδους των εξαγορών, αλλά και λόγω του ότι διαφέρουν από τις εξαγορές εισηγμένων εταιρειών σε αρκετούς τομείς. Για παράδειγμα, η συγκέντρωση της ιδιοκτησίας στις ιδιωτικές επιχειρήσεις μπορεί να σχετίζεται με λιγότερα εσωτερικά αντικρουόμενα συμφέροντα σε αυτές τις επιχειρήσεις από ότι στις εισηγμένες οι οποίες έχουν γενικά πιο διάσπαρτη ιδιοκτησία. Τα μικρότερα αυτά εσωτερικά προβλήματα των ιδιωτικών εταιρειών, τους δίνουν σχετικά μεγαλύτερη δύναμη διαπραγμάτευσης όταν έχουν να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση πιθανής εξαγοράς. Η κατοχή μιας ισχυρής διαπραγματευτικής θέσης δίνει στις ιδιωτικές εταιρείες μια πολύτιμη χρονική επιλογή (time option) όσον αφορά το αν θα πουλήσουν ή όχι. Συγκεκριμένα, δίνει στην εταιρεία την ελευθερία να επιλέξει και το «πώς» και το «πότε» θα πουλήσει. Για παράδειγμα, η εταιρεία μπορεί να επιλέξει τον τύπο της πώλησης (εξαγορά ή δημόσια προσφορά), βασιζόμενη στις προτιμήσεις των managers είτε για ολοκληρωτική είτε για μερική μεταβίβαση ιδιοκτησίας. Επιπλέον, σχετικά με το «πότε» θα πουλήσει, μια ιδιωτική εταιρεία έχει μεγαλύτερο έλεγχο όσον αφορά τη χρονική στιγμή της πώλησης έτσι ώστε να εισπράξει τη μέγιστη δυνατή τιμή από τον αγοραστή. Αντίθετα με τις εισηγμένες εταιρείες, οι ιδιωτικές δεν έχουν να αντιμετωπίσουν την πίεση από λιγότερο ενημερωμένους εξωτερικούς επενδυτές, οι οποίοι μπορεί να πιέζουν την εταιρεία να πουλήσει σε περιόδους που η μετοχή της είναι υποτιμημένη. Η χρονική ελευθερία που απολαμβάνουν οι ιδιωτικές εταιρείες, τους επιτρέπει να περιμένουν να επιλέξουν τον αγοραστή που θα κάνει τη μεγαλύτερη προσφορά.