Ελέγχοντας την υπόθεση της υπεραντίδρασης στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει την ισχύ της «Υπόθεσης της Υπέρ- αντίδρασης» των επενδυτών στις νέες πληροφορίες, στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών (Χ.Α.Α.) κατά την περίοδο 1992 – 2002. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν αφορούν τις εβδομαδιαίες αποδόσεις όλων των μετοχών εισηγμένων στο Χ.Α.Α., για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Σκοπός της εργασίας είναι να ελεγχθεί κατά πόσο η επενδυτική στρατηγική που προτείνει η «Υπόθεση της Υπέρ- αντίδρασης» βρίσκει πρόσφορο έδαφος στο Χ.Α.Α.. Δηλαδή, εάν είναι δυνατόν ο επενδυτής, να αποκομίσει μελλοντικά, υψηλές μη κανονικές αποδόσεις αγοράζοντας μετοχές που στο παρελθόν παρουσίασαν την μικρότερη μη κανονική απόδοση και πουλώντας τις μετοχές που στο παρελθόν παρουσίασαν την μεγαλύτερη μη κανονική απόδοση. Τα εμπειρικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η «Υπόθεση της Υπέρ-αντίδρασης» απορρίπτεται, και επομένως μια τέτοια επενδυτική στρατηγική δεν βρίσκει πρόσφορη εφαρμογή στα πλαίσια του Χ.Α.Α. κατά την εξεταζόμενη περίοδο.