Ανάλυση κύκλου ζωής υλικών σε προϊόντα COVID-19

Abstract

Η αυξημένη κατανάλωση πόρων και η παραγωγή αποβλήτων από προϊόντα μίας χρήσης εντείνουν τις περιβαλλοντικές πιέσεις, ιδιαίτερα όταν τα προϊόντα βασίζονται σε υλικά υψηλής ενεργειακής και ανθρακικής έντασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει, σε συγκριτικό επίπεδο, δυνατότητες μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως κατά την περίοδο της COVID-19 και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε υγειονομικές και καθημερινές εφαρμογές. Με χρήση του Ansys Granta EduPack και του εργαλείου Eco Audit αξιολογήθηκαν σενάρια για μάσκες FFP2, απλές χειρουργικές μάσκες και αντισηπτικά μαντηλάκια. Εξετάστηκαν εναλλακτικές συνθέσεις από Banana, Flax, Kenaf, Jute, Sugarcane και PET, η επίδραση της συσκευασίας, διαφορετικές αποστάσεις μεταφοράς (150, 330 και 2.395 km) και, για τα σενάρια PET, εναλλακτικές στρατηγικές τέλους ζωής. Οι βασικοί δείκτες σύγκρισης ήταν η συνολική κατανάλωση ενέργειας (MJ) και οι εκπομπές CO₂ (kg). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, στα εξεταζόμενα μοντέλα, το στάδιο των υλικών αποτελεί συνήθως την κυρίαρχη συνιστώσα του αποτυπώματος. Το Banana fiber εμφάνισε τις χαμηλότερες τιμές Energy και CO₂ μεταξύ των φυσικών υλικών που συγκρίθηκαν, ενώ οι επιδράσεις του Flax, του Kenaf και του Sugarcane διαφοροποιήθηκαν ανά δείκτη. Στα σενάρια PET, η επιλογή End-of-Life επηρέασε σημαντικά το καθαρό αποτέλεσμα, με το Reuse και το Re-manufacture να εμφανίζουν μικρότερη επιβάρυνση από το Landfill. Η αύξηση της μεταφορικής απόστασης επιβάρυνε επίσης τα αποτελέσματα, χωρίς στις περισσότερες περιπτώσεις να αλλάζει τη βασική κατάταξη των υλικών.