MS project : risk-factored EVM forecasting based on actual data

Abstract

Η Διαχείριση Δεδουλευμένης Αξίας (EVM) είναι μια μέθοδος διαχείρισης έργων. Χρησιμοποιείται ευρέως για την παρακολούθηση της απόδοσης κόστους και χρονοδιαγράμματος σε έργα. Ωστόσο, έχουν εντοπιστεί ορισμένοι περιορισμοί. Στα έργα εμπλέκονται πολλοί άνθρωποι, όπως οι εργολάβοι. Ένας θεμελιώδης περιορισμός της ανάλυσης EVM είναι ότι αντιμετωπίζει όλους τους εργολάβους με τον ίδιο τρόπο. Συλλέγει δεδομένα απόδοσης σε επίπεδο έργου, χωρίς να διακρίνει μεμονωμένους εργολάβους, την αξιοπιστία ή το ιστορικό τους. Ως αποτέλεσμα, η υποαπόδοση ενός εργολάβου μπορεί να καλυφθεί από την καλή απόδοση των υπολοίπων. Έτσι, οι προβλέψεις μπορεί να είναι παραπλανητικά αισιόδοξες — ιδίως στα πρώιμα στάδια ενός έργου, όταν υπάρχει ακόμα χρόνος για δράση.

Η παρούσα διπλωματική εργασία προτείνει μια βελτίωση του καθιερωμένου πλαισίου EVM, η οποία ονομάζεται Adjusted Risk-Factored EVM. Το μοντέλο που αναπτύξαμε εισάγει δύο βασικές καινοτομίες. Πρώτον, παρακολουθεί την απόδοση κάθε ομάδας εργολάβων ξεχωριστά, χρησιμοποιώντας σταθμισμένους μέσους δείκτες για τον υπολογισμό risk factors σε επίπεδο ομάδας, οι οποίοι αντικατοπτρίζουν πώς αποδίδει κάθε ομάδα σε σχέση με το σύνολο του έργου. Δεύτερον, λαμβάνει υπόψη την αξιοπιστία των δεδομένων απόδοσης σε διαφορετικά στάδια του κύκλου ζωής του έργου, μέσω ενός προσαρμοσμένου συντελεστή ποσοστού ολοκλήρωσης, ο οποίος μειώνει την επιρροή των πρώιμων μετρήσεων που είναι εγγενώς λιγότερο σταθερές.

Αυτά τα δύο στοιχεία συνδυάζονται σε δύο νέους προσαρμοσμένους δείκτες, τον Adjusted Cost Performance Index (ACPI) και τον Adjusted Schedule Performance Index (ASPI). Αυτοί οι δείκτες χρησιμοποιούνται για την παραγωγή πιο ρεαλιστικών προβλέψεων κόστους και χρονοδιαγράμματος: του Adjusted EAC και του Adjusted TEAC.

Το μοντέλο επικυρώνεται μέσα από τρία case studies. Καθένα από αυτά αντιπροσωπεύει ένα συνηθισμένο μοτίβο απόδοσης εργολάβων: σταθερή υποαπόδοση, ανάκαμψη από κακή εκκίνηση, και κατάρρευση μετά από ισχυρά αρχικά αποτελέσματα. Και στις τρεις περιπτώσεις, το προσαρμοσμένο μοντέλο παράγει πιο έγκαιρες και πιο συντηρητικές προειδοποιήσεις σε σχέση με την καθιερωμένη EVM. Αυτό επιτρέπει στους project managers να διαθέτουν περισσότερο χρόνο για παρέμβαση, πριν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ενσωμάτωση της αξιολόγησης κινδύνου σε επίπεδο εργολάβου και της ωριμότητας δεδομένων στην πρόβλεψη EVM οδηγεί σε πιο ακριβείς και αξιοποιήσιμες προβλέψεις καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του έργου.