Η εφαρμογή του άρθρου 82 ΓΚΠΔ από τα δικαστήρια (με έμφαση στο ΔΕΕ)

Abstract

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιάσει ευσύνοπτα τα κυριότερα ζητήματα που αφορούν στην εφαρμογή του άρθρου 82 του ΓΚΠΔ. Με μια σφαιρική προσέγγιση των θέσεων της θεωρίας και ιδιαιτέρως της νομολογίας, θα εκτεθούν όλες οι εξελίξεις ως προς την ερμηνεία των βασικών προϋποθέσεων οι οποίες απαιτούνται για να τύχει εφαρμογής το εν λόγω άρθρο. Ειδικότερα γίνεται πρώτα αναφορά στο ζήτημα του λειτουργικού σκοπού του υπό κρίση άρθρου, το οποίο σε κάθε περίπτωση πρέπει να ερμηνεύεται αυτοτελώς. Ύστερα γίνεται μνεία των βασικότερων πτυχών τόσο της ενεργητικής όσο και της παθητικής νομιμοποίησης, ως όρων του παραδεκτού μιας αγωγής αποζημίωσης του άρθρου 82, μέσω της παράλληλης διαλεύκανσης ορισμένων σχετικών κομβικών εννοιών του κανονισμού. Στην συνέχεια λόγω της σπουδαιότητάς του, προτάσσεται το αμφιλεγόμενο ζήτημα της κατανομής του βάρους απόδειξης κατά την έγερση της σχετικής αγωγής. Εν συνεχεία, αναλύονται κατά σειρά οι προϋποθέσεις της παρανομίας, της ζημίας και της αιτιώδους συνάφειας, μαζί με ορισμένα αλληλένδετα ζητήματα που απασχολούν διαχρονικά την νομική κοινότητα. Παράλληλα θίγεται το ζήτημα του υπολογισμού του ύψους της επιδικασθησομένης αποζημίωσης σε περίπτωση που η αγωγή γίνει δεκτή και υποστηρίζεται η θέση ότι η διττή φύση των δεδομένων ως δικαίωμα και ως αντιπαροχή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην διαμόρφωση του τελικού ύψους της αποζημίωσης, η οποία πρέπει να είναι πλήρης. Για την πληρότητα της εργασίας αναφέρονται καταληκτικά ορισμένα ζητήματα που αφορούν στην παραγραφή, στο δικαίωμα πραγματικής δικαστικής προσφυγής αλλά και στο ζήτημα της συρροής του άρθρου 82 με άλλα άρθρα του ελληνικού δικαιικού συστήματος.