Διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τεχνητή νοημοσύνη
| dc.contributor.advisor | Καπελλάκου, Γαλάτεια | |
| dc.contributor.author | Βούζιου, Δανάη | |
| dc.date.accessioned | 2026-07-16T05:53:42Z | |
| dc.date.available | 2026-07-16T05:53:42Z | |
| dc.date.issued | 2026-05 | |
| dc.identifier.uri | https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19565 | |
| dc.description.abstract | Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και τεχνητής νοημοσύνης, αναλύοντας το ισχύον θεωρητικό και νομοθετικό πλαίσιο του δικαίου ευρεσιτεχνιών. Παρουσιάζονται οι βασικές έννοιες της εφεύρεσης, του εφευρέτη και του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, καθώς και ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης στην έρευνα και ανάπτυξη, σε συνδυασμό με το σύγχρονο ρυθμιστικό πλαίσιο, ιδίως σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω του AI Act, το οποίο δεν καλύπτει άμεσα ζητήματα διανοητικής ιδιοκτησίας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ζήτημα της δυνατότητας αναγνώρισης της τεχνητής νοημοσύνης ως εφευρέτη, αναδεικνύοντας τη σύγκρουση μεταξύ της παραδοσιακής ανθρωποκεντρικής προσέγγισης και των νέων τεχνολογικών δεδομένων. Παράλληλα εξετάζεται η αδιαφάνεια («black box») των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, η οποία δυσχεραίνει την απόδοση εφευρετικής συμβολής και την εφαρμογή των κλασσικών νομικών κριτηρίων. Ακολουθεί συγκριτική επισκόπηση διαφορετικών έννομων τάξεων, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου διαπιστώνεται κοινή τάση διατήρησης του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα του δικαίου ευρεσιτεχνιών. Η προσέγγιση αυτή επιβεβαιώνεται και από τη σχετική νομολογία, με κυριότερο παράδειγμα την υπόθεση DABUS, καθώς και μεταγενέστερες αποφάσεις όπως οι Emotional Perception AI Ltd και Recentive Analytics v. Fox Corp., οι οποίες αναδεικνύουν τα όρια της υφιστάμενης ερμηνείας και τη συνεχιζόμενη νομική αβεβαιότητα. Τέλος, αναλύονται οι προκλήσεις που ανακύπτουν από τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στο πεδίο των ευρεσιτεχνιών, ιδίως ως προς την επάρκεια του ισχύοντος πλαισίου και τις επιπτώσεις στην καινοτομία, τον ανταγωνισμό και την αγορά, ενώ προτείνονται κατευθύνσεις για μια σταδιακή και ισορροπημένη προσαρμογή του υφιστάμενου νομικού πλαισίου, με στόχο την εξισορρόπηση της νομικής ασφάλειας και της τεχνολογικής προόδου. | el |
| dc.format.extent | 90 | el |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πειραιώς | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.title | Διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τεχνητή νοημοσύνη | el |
| dc.title.alternative | Patents and Artificial Intelligence | el |
| dc.type | Master Thesis | el |
| dc.contributor.department | Σχολή Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων | el |
| dc.description.abstractEN | This thesis examines the relation between patents and artificial intelligence, analyzing the current theoretical and legislative framework of patent law. It presents the basic concepts of invention, inventor and patent, as well as the role of artificial intelligence in research and development, in the context of the existing regulatory framework, particularly at the European Union level through the AI Act, which does not directly address intellectual property issues. Particular emphasis is placed on the issue of whether artificial intelligence can be recognized as an inventor, highlighting the conflict between the traditional human-centered approach and the new technological reality. At the same time, the lack of transparency (“black box”) of artificial intelligence systems is examined, which complicates the attribution of inventive contribution and the application of standard legal criteria. This is followed by a comparative overview of different legal jurisdictions, such as the European Union, the United States and the United Kingdom, where a common tendency to maintain the human-centered nature of patent law is observed. This approach is also confirmed by relevant case law, with the DABUS case being the prime example, as well as more recent decisions such as Emotional Perception AI Ltd and Recentive Analytics v. Fox Corp., which highlight the limits of the existing interpretation and the ongoing legal uncertainty. Finally, the challenges arising from the use of artificial intelligence in the field of patents are analyzed, particularly regarding the adequacy of the legal framework and the implications for innovation, competition and the market, while proposing guidelines for a gradual and balanced adaptation of the existing legal framework, with the aim of balancing legal certainty and technological progress. | el |
| dc.contributor.master | Δίκαιο και Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (MSc in Law and Information and Communication Technologies) | el |
| dc.subject.keyword | Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας | el |
| dc.subject.keyword | Τεχνητή νοημοσύνη | el |
| dc.subject.keyword | Εφευρέτης | el |
| dc.subject.keyword | Διανοητική ιδιοκτησία | el |
| dc.subject.keyword | Επεξηγησιμότητα | el |
| dc.subject.keyword | AI Act | el |
| dc.subject.keyword | Νομολογία DABUS | el |
| dc.date.defense | 2026-07-06 |
Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο
Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές
-
Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων
Department of Digital Systems
Εκτός από όπου διευκρινίζεται διαφορετικά, το τεκμήριο διανέμεται με την ακόλουθη άδεια:
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα