Ψηφιακός αναλφαβητισμός και ο ρόλος της εκπαίδευσης

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο του ψηφιακού αναλφαβητισμού και αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της εκπαίδευσης στην πρόληψη και αντιμετώπισή του. Στο θεωρητικό μέρος αναλύεται η εξέλιξη της έννοιας του αλφαβητισμού από τον παραδοσιακό γραμματισμό στους πολυγραμματισμούς, με έμφαση στον ψηφιακό, πληροφοριακό και κριτικό αλφαβητισμό. Παράλληλα, διερευνώνται οι κοινωνικές ανισότητες, το πολιτισμικό κεφάλαιο, οι εκπαιδευτικές πολιτικές και οι προκλήσεις που προκύπτουν από τα μέσα ενημέρωσης, το ψηφιακό χάσμα και την τεχνητή νοημοσύνη. Στο εμπειρικό μέρος παρουσιάζονται τα αποτελέσματα ποσοτικής έρευνας σε 157 συμμετέχοντες, τα οποία δείχνουν υψηλά επίπεδα βασικής ψηφιακής πρόσβασης και λειτουργικών δεξιοτήτων, αλλά χαμηλότερες επιδόσεις σε πιο σύνθετες δεξιότητες, όπως η κριτική αξιολόγηση πληροφοριών και η συνεργατική χρήση ψηφιακών εργαλείων. Συμπερασματικά, η εργασία υποστηρίζει ότι η εκπαίδευση οφείλει να καλλιεργεί ολιστικά τον ψηφιακό αλφαβητισμό, ώστε να ενισχύεται η ισότητα, η συμμετοχή και η δημοκρατική πολιτειότητα.