Το σύστημα επιθεωρήσεων κράτους λιμένα στο πλαίσιο του Paris MoU : ανάλυση περιβαλλοντικών δεδομένων και δεδομένων ασφάλειας

Abstract

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των εξωτερικών ελέγχων που εφαρμόζονται στα πλοία με στόχο την ασφάλεια του πλοίου, του ανθρώπινου δυναμικού, των λιμενικών εγκαταστάσεων καθώς και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Οι κανόνες που σχετίζονται με τη ναυτιλία, αυστηροποιούνται διαρκώς, γεγονός που καθιστά υποχρεωτικό για τα ποντοπόρα πλοία να περνούν από ελέγχους, ώστε να συνεχίζουν την δραστηριότητά τους. Οι βασικοί τύποι επιθεωρήσεων είναι οι εξής: οι Επιθεωρήσεις του Κράτους Σημαίας, ο Κρατικός Έλεγχος Λιμένα, ο Νηογνώμονας, το Vetting, το TMSA και τα Green Awards. Η αξιολόγηση που προκύπτει από την διεξαγωγή των ελέγχων, μπορεί να εμφανίσει είτε υψηλή απόδοση είτε ιδιαίτερα χαμηλή, με αποτέλεσμα την επιβολή δυσμενών συνεπειών, οι οποίες δύνανται να φτάσουν μέχρι και στην κράτηση του πλοίου στον λιμένα, έως ότου αποκατασταθούν οι κρίσιμες παρατηρήσεις που εντοπίστηκαν κατά τον έλεγχο των αρχών. Η απόδοση ευθυνών που επιβάλλεται στα μη συμμορφούμενα πλοία, συμβάλλει στον περιορισμό των επιπτώσεων των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο περιβάλλον. Στο πλαίσιο του Paris MoU καταγράφονται οι ελλείψεις (deficiencies) κάθε πλοίου με ειδικούς κωδικούς από τον αξιωματικό ελέγχου (PSCO) κατά τη διάρκεια της επιθεώρησης, μαζί με τα μέτρα που απαιτείται να ληφθούν. Ο έλεγχος του κράτους λιμένα αποτελεί κρίσιμο εργαλείο καθώς βοηθά στον εντοπισμό πλοίων χαμηλών προδιαγραφών. Παράλληλα, διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, διασφαλίζοντας ότι τα πλοία συμμορφώνονται με τις διεθνείς περιβαλλοντικές απαιτήσεις κατά την επίσκεψη τους σε ξένα λιμάνια. Για την ενίσχυση του συντονισμού, οι αρχές των κρατικών ελέγχων λιμένα διαφόρων χωρών, υπογράφουν Μνημόνια Συνεργασίας, με στόχο την από κοινού εφαρμογή κανόνων και διαδικασιών κατά την επιθεώρηση πλοίων με ξένη σημαία που επισκέπτονται τα λιμάνια τους. Η ανταλλαγή πληροφοριών και η στενή συνεργασία συμβάλλουν στον αποτελεσματικότερο εντοπισμό πλοίων υψηλότερου κινδύνου από τις αρχές των κρατικών ελέγχων και στη διασφάλιση της εφαρμογής των διεθνών ναυτιλιακών κανονισμών.