Εναλλακτική χρηματοδότηση στην εκπαίδευση μέσω FinTech

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει πώς αντιλαμβάνονται οι εκπαιδευτικοί και τα στελέχη εκπαίδευσης τη χρήση χρηματοοικονομικών τεχνολογιών (FinTech) ως μέσο υποστήριξης και ενίσχυσης της εκπαιδευτικής χρηματοδότησης, με έμφαση σε εφαρμογές που συνδέονται με πλατφόρμες χρηματοδότησης και πρακτικές εναλλακτικής χρηματοδότησης, όπως το crowdfunding. Η μελέτη εστιάζει στο επίπεδο εξοικείωσης και χρήσης σχετικών ψηφιακών εργαλείων, στις αντιλήψεις για τα πιθανά οφέλη και τους κινδύνους, καθώς και στους παράγοντες που, κατά την εκτίμηση των συμμετεχόντων, διευκολύνουν ή δυσχεραίνουν την υιοθέτηση FinTech λύσεων στους μηχανισμούς χρηματοδότησης των εκπαιδευτικών μονάδων, διερευνώντας παράλληλα πιθανές διαφοροποιήσεις ανά επαγγελματική κατηγορία και δημογραφικά χαρακτηριστικά. Η έρευνα ακολουθεί ποσοτικό, μη πειραματικό και περιγραφικό σχεδιασμό διαστρωματικής μορφής (crosssectional) και υλοποιήθηκε μέσω διαδικτυακού ερωτηματολογίου σε δείγμα εκπαιδευτικών και στελεχών εκπαίδευσης στην Ελλάδα (Ν=83). Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε στο SPSS με περιγραφική στατιστική και μη παραμετρικούς ελέγχους για τη διερεύνηση διαφορών μεταξύ ομάδων. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η διαφάνεια αναδεικνύεται ως το πιο ισχυρά αναγνωριζόμενο όφελος από τη χρήση πλατφορμών χρηματοδότησης, ενώ η συμπληρωματική χρηματοδότηση αξιολογείται επίσης θετικά, αλλά με πιο συγκρατημένη ένταση. Παράλληλα, καταγράφονται ανησυχίες για κινδύνους ασφάλειας στις συναλλαγές και για πιθανή ενίσχυση ανισοτήτων μεταξύ σχολικών μονάδων, ενώ η εμπιστοσύνη σε νόμιμες πλατφόρμες και η διάθεση συμμετοχής εμφανίζουν μέτρια επίπεδα, με εμφανές ενδιαφέρον για επιμόρφωση και χαμηλότερη εκτίμηση ως προς τη θετική στάση των συναδέλφων. Επιπλέον, υψηλότερη εξοικείωση με τον όρο FinTech συνδέεται με πιο θετικές αξιολογήσεις και υψηλότερη εμπιστοσύνη. Συνολικά, η εργασία καταδεικνύει ότι η αξιοποίηση FinTech στην εκπαιδευτική χρηματοδότηση προϋποθέτει σαφές θεσμικό και οργανωτικό πλαίσιο, ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας, τεχνικές εγγυήσεις ασφάλειας και στοχευμένη επιμόρφωση, ώστε να ενδυναμωθεί η εμπιστοσύνη και να περιοριστούν κίνδυνοι που σχετίζονται με άνιση πρόσβαση και διαφοροποίηση πόρων. Η συμβολή της εργασίας έγκειται στην αποτύπωση εμπειρικών τάσεων και στη διαμόρφωση πρακτικών κατευθύνσεων για σχολικές μονάδες και φορείς χάραξης πολιτικής στον ελληνικό εκπαιδευτικό χώρο.