Η πρόταση κανονισμού CSAR (Child Sexual Abuse Regulation) και θεμελιώδη δικαιώματα

Abstract

Η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών αποτελεί ένα διαρκώς αυξανόμενο πρόβλημα παγκοσμίως, με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων να διακινείται και να αποθηκεύεται μέσω διαδικτυακών υπηρεσιών. Η διευρυμένη χρήση των ψηφιακών πλατφορμών από τους νέους, σε συνδυασμό με τις δυνατότητες της σύγχρονης ψηφιακής εποχής η οποία διευκολύνει την επικοινωνία μέσω κοινωνικών δικτύων και εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων, έχει οδηγήσει επίσης σε σημαντική αύξηση περιστατικών άγρας παιδιών, με σκοπό την σεξουαλική κακοποίηση. Μέχρι σήμερα, η ανίχνευση και αναφορά στις αρχές των ανωτέρω εγκλημάτων από τους παρόχους υπηρεσιών της Κοινωνίας της Πληροφορίας στην ΕΕ γινόταν κυρίως σε εθελοντική βάση. Ως εκ τούτου, τα μέτρα και οι διαδικασίες που εφαρμόζονταν από πλευράς παρόχων παρουσίαζαν σημαντική ανομοιογένεια, με αποτέλεσμα η άνιση εφαρμογή μεταξύ κρατών μελών να διαμορφώνει ένα κατακερματισμένο τοπίο και ουσιαστικά κενά στην προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση. Ως απάντηση στις υφιστάμενες ανεπάρκειες των σχετικών μέτρων που έχουν καθιερωθεί προτείνεται η θέσπιση του Κανονισμού CSAR, με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στο διαδίκτυο. Οι βασικές ρυθμίσεις που εισάγει ο Κανονισμός περιλαμβάνουν τον υποχρεωτικό εντοπισμό, αναφορά και αφαίρεση υλικού παιδικής διαδικτυακής σεξουαλικής κακοποίησης και άγρας από τους παρόχους σε περίπτωση έκδοσης σχετικής εντολής εντοπισμού, αφαίρεσης ή αποκλεισμού, και την δημιουργία του Κέντρου της ΕΕ κατά της σεξουαλικής κακοποίησης, η δράση του οποίου θα στοχεύει στην ανταλλαγή εμπειρογνωσίας και στον συντονισμό των εμπλεκόμενων φορέων που ασχολούνται με την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, ιδίως στο διαδίκτυο. Η Πρόταση ωστόσο, έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό, καθώς η εφαρμογή της συνεπάγεται κινδύνους για θεμελιώδη δικαιώματα. Οι κυριότερες ανησυχίες επικεντρώνονται στις επιπτώσεις στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικότητας των χρηστών από την εφαρμογή εντολών υποχρεωτικού εντοπισμού, στην εμπιστευτικότητα των επικοινωνιών η οποία ενδέχεται να επηρεαστεί από μέτρα όπως η σάρωση από την πλευρά του πελάτη σε περίπτωση υπονόμευσης της κρυπτογράφησης από άκρο σε άκρο, καθώς επίσης και στην ελευθερία της έκφρασης εξαιτίας της εφαρμογής μέτρων σάρωσης περιεχομένου σε ευρεία κλίμακα. Η παρούσα διπλωματική εργασία αφιερώνεται στην ανάλυση των επιπτώσεων της Πρότασης Κανονισμού CSAR στα θεμελιώδη δικαιώματα, με έμφαση στην αξιολόγηση τήρησης της αρχής της αναλογικότητας.