Το δικαίωμα των ασθενών στη λήθη

Abstract

Η παρούσα Διπλωματική Εργασία αποσκοπεί στην εις βάθος διερεύνηση ενός σύγχρονου, πρόσφατα αναδυόμενου δικαιώματος στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη, ήτοι του δικαιώματος των ασθενών στη λήθη. Το δικαίωμα του ασθενούς να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες εξαιτίας παλαιών ιατρικών δεδομένων ή ιστορικού νοσηρότητας, που δεν είναι πλέον επίκαιρα ή ιατρικά συναφή, μετά από μία ρητά καθορισμένη περίοδο από το τέλος της επιτυχημένης θεραπείας του, αποτελεί μία κατάκτηση των ασθενών, η οποία προς το παρόν επικεντρώνεται στους επιζώντες από την ομάδα ασθενειών που ορίζεται γενικότερα ως καρκίνος, και γι’ αυτό τον λόγο η Εργασία θα επικεντρωθεί στους επιζώντες του Καρκίνου, χωρίς όμως να παραλείπεται η αναφορά των ασθενειών, όπως ο ιός του HIV/AIDS ή η Ηπατίτιδα C, όταν κάποιες έννομες τάξεις προβλέπουν και σε αυτές τις παθολογίες την εφαρμογή του εξεταζόμενου δικαιώματος. Ορισμένες ευρωπαϊκές έννομες τάξεις όπως η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ισπανία πρωτοπόρησαν με τις προοδευτικές νομοθετικές πρωτοβουλίες που έλαβαν για τη θεμελίωση του νέου αυτού δικαιώματος με αποδέκτες τους ασθενείς από καρκίνο ή άλλες παθολογίες, ενώ κάποιες άλλες όπως η χώρα μας βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της ωρίμανσης, με την υιοθέτηση ενός μη-δεσμευτικού Κώδικα Δεοντολογίας. Η αναγνώριση του ανωτέρω αυτού δικαιώματος στην ιατρική λήθη από την παγκόσμια έννομη τάξη κρίνεται επιβεβλημένη, ώστε οι άνθρωποι οι οποίοι κατάφεραν μέσα από ανυπέρβλητες μάχες να αφήσουν πίσω τους αυτές τις ασθένειες με πρωτοφανές σωματικό και ψυχικό κόστος, να απολαύσουν πραγματικά την αρχή της ισότητας, για την οποία τόση συζήτηση έχει γίνει διαχρονικά και τόσες νομοθετικές (παγκόσμιες, υπερεθνικές και εθνικές) πρωτοβουλίες έχουν ληφθεί.