Η βιοτεχνολογία ως κλειδί για την κυκλική οικονομία : καινοτόμες εφαρμογές στην διαχείριση πλαστικών

Abstract

Η πλαστική ρύπανση αποτελεί μια από τις σοβαρότερες περιβαλλοντικές προκλήσεις της εποχής μας, με σημαντικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον, την υγεία και την κοινωνία. Η αυξανόμενη παραγωγή και κατανάλωση πλαστικών, σε συνδυασμό με τον αργό ρυθμό αποικοδόμησής τους, οδηγεί σε συσσώρευση αποβλήτων και απειλεί τη βιωσιμότητα των οικοσυστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η βιοτεχνολογία αναδεικνύεται σε κρίσιμο εργαλείο για την ανάπτυξη βιώσιμων λύσεων, με εφαρμογές που περιλαμβάνουν τη βιοαποικοδόμηση, την παραγωγή βιοδιασπώμενων και βιοπλαστικών υλικών, την ενζυμική διάσπαση, καθώς και τη βιοτεχνολογική ανακύκλωση (upcycling). Η εργασία παρουσιάζει μια εκτενή ανάλυση των περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων της πλαστικής ρύπανσης, καθώς και των στρατηγικών διαχείρισης που έχουν υιοθετηθεί διεθνώς. Ειδική έμφαση δίνεται στις βιοτεχνολογικές προσεγγίσεις, με αναφορά στις πλέον καινοτόμες εφαρμογές και στις μελλοντικές προοπτικές. Τέλος, στο πλαίσιο μελέτης περίπτωσης -case study-, παρουσιάζεται μία πειραματική διερεύνηση της υδρόλυσης πολυαιθυλενοτερεφθαλικού (PET) με τη χρήση του ενζύμου MoPe αποδεικνύοντας την πρακτική δυνατότητα αξιοποίησης μικροοργανισμών για την αποδόμηση συνθετικών πολυμερών, η πειραματική διαδικασία πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στο εργαστήριο “ Industrial Biotechnology & Biocatalysis Group”. Η παρούσα διπλωματική καταδεικνύει ότι η βιοτεχνολογία μπορεί να αποτελέσει θεμελιώδη άξονα στη μετάβαση προς μια κυκλική οικονομία και στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης, συμβάλλοντας στην προστασία του περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης.