Η αστική ευθύνη του δημόσιου νοσηλευτικού ιδρύματος λόγω ιατρικών σφαλμάτων μέσα από την νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία επιτελεί διττό σκοπό, ήτοι την παρουσίαση του θεσμού της αστικής ιατρικής ευθύνης των δημοσίων νοσοκομείων, σε περίπτωση τέλεσης ιατρικού σφάλματος από το ιατρικό προσωπικό τους σε βάρος των ασθενών, και την παρουσίαση της σχετικής νομολογίας ως έχει διαμορφωθεί από τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια. To έναυσμα επιλογής του ως άνω θέματος αποτελεί η παραδοχή ότι το ιατρικό σφάλμα τείνει να καταστεί ένα σύνηθες φαινόμενο στην ιατρική πραγματικότητα των δημοσίων νοσοκομείων. Σημαντικές, δε, αιτίες της συχνότητας εμφάνισης του ιατρικού σφάλματος, αποτελούν το φαινόμενο της υπερφόρτωσης (burn- out) των ιατρών, το οποίο αυξήθηκε κατακόρυφα στην διάρκεια της πανδημίας του ιού SARS-CoV-2, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις σε ιατρικό εξοπλισμό, σε ιατρικό προσωπικό και οι χαμηλές απολαβές. Ως εκ τούτου, οι Έλληνες ιατροί υπό το καθεστώς ψυχολογικής πίεσης και του φόβου τέλεσης ιατρικών σφαλμάτων, οδηγούνται σιωπηρά στην αμυντική ιατρική. Με την έννοια αυτή, νοείται ότι οι γιατροί καθοδηγούν τους ασθενείς σε αλόγιστες ιατρικές εξετάσεις εκτοξεύοντας το κόστος των εξετάσεων και παρατείνοντας την νοσηλεία των ασθενών επί μακρό χρονικό διάστημα.