Συμφωνίες ανταλλαγής (swaps) & άριστη σύνθεση του δημόσιου χρέους.

Abstract

Στόχος της μελέτης είναι να δούμε πως θα μπορούσε να μεγιστοποιηθεί η ωφέλεια από την διαχείριση του εξωτερικού δημόσιου χρέους, με την χρήση των currency swaps. Το εξωτερικό δημόσιο χρέος κάποιας χώρας μπορεί να αποτελείται από χρέος σε νομίσματα τα οποία χρησιμοποιούνται ως αποθεματικά. Η εργασία έχει ως στόχο να ερευνήσει κατά πόσο αυτή η πολιτική, του να αντισταθμίζεις ολόκληρο το χρέος σε συνάλλαγμα, έχει και την μεγαλύτερη ωφέλεια (ελαχιστοποίηση ζημιών) στην διαχείριση του εξωτερικού δημόσιου χρέους. Δηλαδή, εάν ο μηδενισμός του συναλλαγματικού κινδύνου επιφέρει τόση αύξηση στο κόστος του δανείου ώστε το αναμενόμενο κόστος ανά μονάδα κινδύνου να μεγαλώνει. Αυτό σημαίνει , ότι ενδεχόμενα να υπάρχει κάποιο ποσοστό του εξωτερικού , το οποίο εάν δεν αντισταθμιστεί να επιφέρει μείωση του αναμενόμενου κόστους ανά μονάδα κινδύνου. Το κρίσιμο σημείο είναι όταν δεν αντισταθμιστεί ένα μέρος του εξωτερικού χρέους μέσο των currency swaps και επομένως αναλάβουμε μεγαλύτερο κίνδυνο, μήπως η ενδεχόμενη μείωση του κόστους είναι τέτοια ώστε να μας δικαιολογεί να αναλάβουμε την μεγαλύτερη ποσότητα κινδύνου. Τα κίνητρα της μελέτης αυτής είναι οι μεγάλες αποκλίσεις που παρατηρήθηκαν στις παρούσες αξίες των 10-ετή (10Y) currency swaps σε όλη την διάρκεια της ζωής τους.