Οταν οι επιχειρήσεις αποφασίζουν να αλλάξουν την κεφαλαιακή τους διάρθρωση, ακολουθούν τη θεωρία trade-off ή τη θεωρία pecking order : η περίπτωση των εισηγμένων, στο ΧΑΑ, επιχειρήσεων μετά το 1999

Abstract

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η σύγκριση των δύο κύριων θεωριών κεφαλαιακής διάρθρωσης, trade-off και pecking order, και παράλληλα η εύρεση της καταλληλότερης εκ των δύο στην εµπειρική εξήγηση της κεφαλαιακής διάρθρωσης των εισηγµένων, στο ελληνικό χρηµατιστήριο, εταιρειών. Η ανάλυση αφορά την περίοδο 1999-2004 µε αφετηρία αυτής της περιόδου το έτος 1999, όπου ο γενικός δείκτης του Χ.Α.Α. έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών. Έτσι, µέσα σε µια τέτοια περίοδο, που περιλαµβάνει τόσο ανοδικές όσο και πτωτικές πορείες του ελληνικού χρηµατιστηρίου, και έχοντας ως δείγµα τις εισηγµένες, στο ΧΑΑ εταιρείες, γίνεται µια προσπάθεια προσδιορισµού των σηµαντικότερων παραγόντων που σχετίζονται µε την κεφαλαιακή διάρθρωση. Η ανάλυση γίνεται τόσο σε διαστρωµατικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο panel και καταλήγουµε στο συµπέρασµα ότι, παρά την αδυναµία µίας εκ των δύο θεωριών να εξηγήσει πλήρως τη χρηµατοδοτική συµπεριφορά των επιχειρήσεων, και οι δύο θεωρητικές προσεγγίσεις συµβάλλουν στην εξήγηση του ζητήµατος της άριστης κεφαλαιακής διάρθρωσης.