Προστασία επενδυτή ως καταναλωτή σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία

Abstract

Η παρούσα εργασία έχει χωριστεί σε δύο κύρια μέρη τα οποία αφορούν συγκεκριμένες επιχειρήσεις, τα οικονομικά σκάνδαλά τους καθώς και τους νόμους που θεσπίστηκαν για την προστασία των επενδυτών-πελατών. Αρχικά, στο πρώτο μέρος ασχολούμαι με τέσσερις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα οικονομικά σκάνδαλα των οποίων οδήγησαν σε νομοθετικές παρεμβάσεις υπέρ των επενδυτών. Ειδικότερα, αναφέρομαι στους τρόπους και στις διαδικασίες που εφάρμοζαν για να παρουσιάζουν ψευδή χρηματοοικονομικά στοιχεία με σκοπό να εξαπατούν το ευρύτερο κοινό και να προσελκύουν νέους επενδυτές. Επισημαίνονται τα λογιστικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούσαν για να τροποποιούν και να παρουσιάζουν κέρδη καθώς οι ίδιες είχαν ζημίες, παρουσιάζεται ο ρόλος και η ευθύνη των ελεγκτικών εταιριών καθώς και οι παράνομες συμφωνίες που έπρατταν με τις εταιρίες αυτές. Τέλος, αναφέρονται νόμοι που θεσπίστηκαν για τη προστασία των επενδυτών για να αποφευχθεί η διαπλοκή και η απάτη των επενδυτών. Στο δεύτερο μέρος, διερευνάται η προστασία του επενδυτή στο πλαίσιο του Ενωσιακού και Ελληνικού δικαίου. Συγκεκριμένα, γίνεται ανάλυση του νόμου 3606/2007 καθώς και του νόμου 2251/1994, της Οδηγίας MIFID Ι (Markets in Financial Instruments Directive), αλλά και της Οδηγίας MIFID II. Οι νόμοι θεσπίστηκαν για να προστατεύσουν τον καταναλωτή-επενδυτή που θα ήθελε να επενδύσει κάποιο κεφάλαιο ώστε να μην εξαπατηθεί από τους φορείς παροχής επενδυτικών υπηρεσιών. Η εργασία κλείνει με την παρουσίαση των συμπερασμάτων που προκύπτουν από όλα όσα αναφέρθηκαν.