Προσδιορισμός του συστηματικού κινδύνου που φέρει η μετοχή της Εθνικής Τράπεζας

Abstract

Στα πλαίσια αυτής της διπλωματικής εργασίας, εξετάζεται το πρόβλημα της πραγματοποίησης αποτελεσματικών εκτιμήσεων για τον συστηματικό κίνδυνο, τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά. Έτσι, μετά την αναλυτική παρουσίαση της σχετικής θεωρίας και την επισήμανση των αντίστοιχων μεθοδολογικών προβλημάτων, γίνεται εφαρμογή στα δεδομένα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και του Γενικού Δείκτη για την περίοδο 1/9/1993-1/10/2003 με στόχο την εκτίμηση του συστηματικού κινδύνου της ΕΤΕ και την εξέταση της διαχρονικής σταθερότητας του. Για τη διερεύνηση της συμπεριφοράς του συστηματικού κινδύνου στις μεταβαλλόμενες συνθήκες της Αγοράς, επαναλήφθηκαν οι σχετικοί υπολογισμοί για δύο διακριτές φάσεις. Εκείνη της περιόδου 1/9/1993-1/12/1997 κατά την οποία το επίπεδο τιμών ακολούθησε μια σημαντικά ανοδική πορεία Επίσης εκείνη την περίοδο 3/1/2000-2/2/2004 κατά την οποία επικράτησε σαφής πτωτική τάση. Τα εμπειρικά αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι η μετοχή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος είναι «επιθετική» και ο συστηματικός κίνδυνος της διαχρονικά υψηλός και σχετικά σταθερός. Επιπρόσθετα, είναι φανερό ότι σε περιόδους όπου το επίπεδο τιμών ακολουθεί ανοδική πορεία, ο συστηματικός κίνδυνος της ΕΤΕ πλησιάζει τον συστηματικό κίνδυνο του Χαρτοφυλακίου της Αγοράς. Αντίθετα, υψηλή είναι η εκτίμηση του συστηματικού κινδύνου σε περιόδους ύφεσης της Χρηματιστηριακής Αγοράς.