Βελτιστοποίηση δικτύου παραγωγής και διανομής στη βιομηχανία χαρτονιού : μελέτη περίπτωσης στην ανάθεση παραγωγής σε υφιστάμενα εργοστάσια

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη βελτιστοποίηση ενός υφιστάμενου δικτύου παραγωγής και διανομής στη βιομηχανία χαρτονιού, με στόχο τη μείωση του συνολικού λειτουργικού κόστους μέσω της βέλτιστης ανάθεσης παραγωγής στα διαθέσιμα εργοστάσια και της αντίστοιχης εξυπηρέτησης των πελατών. Το πρόβλημα δεν αφορά τη δημιουργία νέων εγκαταστάσεων, αλλά την αποδοτικότερη αξιοποίηση ενός υπάρχοντος δικτύου παραγωγικών μονάδων, λαμβάνοντας υπόψη τη ζήτηση, τη διαθέσιμη δυναμικότητα, το μοναδιαίο κόστος παραγωγής, το μεταφορικό κόστος και τα σταθερά λειτουργικά κόστη. Η μεθοδολογία βασίζεται στην ανάπτυξη μοντέλου βελτιστοποίησης στο Supply Chain Guru, με χρήση πραγματικών επιχειρησιακών δεδομένων που αφορούν παραγωγικές εγκαταστάσεις, κόμβους πελατών και τρεις βασικές οικογένειες προϊόντων. Μέσω της ανάλυσης εναλλακτικών σεναρίων αξιολογούνται διαφορετικές πολιτικές ανάθεσης παραγωγής και διανομής, με έμφαση στη σύγκριση της υφιστάμενης κατάστασης με βελτιστοποιημένες λύσεις που διαφοροποιούνται ως προς τη διαθέσιμη δυναμικότητα και την πολιτική εξυπηρέτησης πελατών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η βελτιστοποιημένη ανακατανομή παραγωγής και ροών μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση του συνολικού κόστους. Ως τελική προτεινόμενη λύση επιλέγεται το Optimized & Full Capacities & Single Source Σενάριο, το οποίο μειώνει το συνολικό κόστος από €94,82 εκ. σε €86,32 εκ., επιτυγχάνοντας εξοικονόμηση €8,50 εκ., δηλαδή 8,97% σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση. Η επιλογή του συγκεκριμένου σεναρίου βασίζεται στην ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποδοτικότητας και λειτουργικής απλότητας, καθώς διατηρεί σημαντικό μέρος του οικονομικού οφέλους, ενώ περιορίζει την πολυπλοκότητα της εξυπηρέτησης μέσω πολιτικής single sourcing. Το κύριο εύρημα της εργασίας είναι ότι η βέλτιστη ανάθεση παραγωγής δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στο χαμηλότερο παραγωγικό κόστος ή στη γεωγραφική εγγύτητα, αλλά απαιτεί συνδυαστική αξιολόγηση παραγωγής, μεταφοράς, δυναμικότητας και επιχειρησιακής απλότητας. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία των ψηφιακών εργαλείων βελτιστοποίησης στη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων στη διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας.