Βελτίωση της ευημερίας των εργαζομένων μέσω της ενσωμάτωσης της βιώσιμης ανάπτυξης

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει την περίπλοκη και αμφίδρομη σχέση μεταξύ της βιώσιμης ανάπτυξης και της ευημερίας των εργαζομένων, αναλύοντας πώς η ενσωμάτωση βιώσιμων πρακτικών στις επιχειρηματικές στρατηγικές επηρεάζει το εργατικό δυναμικό. Ξεκινώντας από τον θεμελιώδη ορισμό της Έκθεσης Brundtland, η οποία περιγράφει τη βιώσιμη ανάπτυξη ως την πρόοδο που ικανοποιεί τις τρέχουσες ανάγκες χωρίς να υπονομεύει τις ανάγκες των μελλοντικών γενεών , η μελέτη εμβαθύνει στους τρεις πυλώνες της: τον οικονομικό, τον κοινωνικό και τον περιβαλλοντικό. Η οικονομική βιωσιμότητα διασφαλίζει τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα των επιχειρήσεων και την ασφάλεια των θέσεων εργασίας, η περιβαλλοντική βιωσιμότητα προάγει ένα πιο υγιές και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον μέσω της μείωσης των ρύπων και της ορθολογικής χρήσης των πόρων, ενώ ο κοινωνικός πυλώνας εστιάζει άμεσα στην προώθηση της δικαιοσύνης, της ισότητας, των δίκαιων συνθηκών εργασίας και του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα εντός του οργανισμού. Η ανάλυση επεκτείνεται στον ρόλο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ) ως πρακτικού εργαλείου εφαρμογής, παραθέτοντας επιτυχημένα παραδείγματα από τον ελληνικό χώρο, όπως οι πρωτοβουλίες της Δ.Ε.Η. για στήριξη των τοπικών κοινωνιών, της Cosmote για την ψηφιακή ένταξη και της Καρέλια Α.Ε. για την παροχή εξαιρετικών οικονομικών κινήτρων στους εργαζομένους της. Παράλληλα, η εργασία αναγνωρίζει τις σημαντικές προκλήσεις, όπως ο αυξημένος φόρτος εργασίας, οι κοινωνικές ανισότητες και οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι που απειλούν την ευημερία, αλλά και τις ευκαιρίες που αναδύονται, όπως η δημιουργία «πράσινων» θέσεων εργασίας και η ανάπτυξη του ανθρώπινου κεφαλαίου, σε ευθυγράμμιση με τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του Ο.Η.Ε. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η βιώσιμη ανάπτυξη αποτελεί επιτακτική ανάγκη και όχι μια ουτοπική ιδέα , ωστόσο η υλοποίησή της, ειδικά στην Ελλάδα, παρεμποδίζεται από ένα σημαντικό έλλειμμα γνώσης και ευαισθητοποίησης. Ως εκ τούτου, προτείνεται η εντατικοποίηση των προσπαθειών μέσω της εκπαίδευσης, της παροχής κινήτρων και της ενίσχυσης της διαφάνειας, καθώς η ευημερία των εργαζομένων και η βιωσιμότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένες και αλληλοενισχυόμενες