Η ανακάλυψη ενεργειακών πόρων στην Κυπριακή ΑΟΖ : επιταχυντής ή τροχοπέδη στην επίλυση του Κυπριακού ζητήματος;

Abstract

Το νησί της Κύπρου έχει διαιρεθεί εκ των πραγμάτων μεταξύ μιας πλήρους και διεθνώς αναγνωρισμένης δημοκρατίας, μέλους πολλών διεθνών και περιφερειακών οργανισμών, και ενός κατεχόμενου, κατά 37% από τουρκικά στρατεύματα, μορφώματος, στα βορειοανατολικά της δημοκρατίας, της αυτοαποκαλούμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», που αναγνωρίζεται μόνο από τον προστάτη και χορηγό της, την Τουρκία. Από τη διαίρεση του νησιού, υπήρξαν πολυάριθμες προσπάθειες υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να βρεθεί μια μόνιμη, βιώσιμη και λειτουργική λύση μεταξύ των δύο συνιστωσών κοινοτήτων που ζουν, ομολογουμένως, ειρηνικά στο νησί. Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της νησιωτικής δημοκρατίας στα τέλη του 2011 τροφοδότησε ακόμη περισσότερο τη δημόσια συζήτηση σχετικά με το εάν η ανακάλυψη του φυσικού αερίου μπορεί πράγματι να λειτουργήσει ως καταλύτης ή εάν θα μπορούσε να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο τις εντάσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων και να προσθέσει άλλο ένα σημείο σύγκρουσης στην ήδη υπερπλήρη ατζέντα των διακοινοτικών συνομιλιών ή ακόμα χειρότερα, εάν θα μπορούσε να οδηγήσει ξανά σε στρατιωτική σύγκρουση.