Διαχείριση των αποβλήτων των σκαφών αναψυχής. Η κατάσταση στην Ελλάδα

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της διαχείρισης των αποβλήτων που παράγονται από τα σκάφη αναψυχής στην Ελλάδα, με ιδιαίτερη έμφαση στις μαρίνες και, ευρύτερα, στους τουριστικούς λιμένες ως πεδία εφαρμογής των σχετικών περιβαλλοντικών και λειτουργικών απαιτήσεων. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο της ανάπτυξης του θαλάσσιου τουρισμού και της ανάγκης προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, ιδίως σε μια χώρα με εκτεταμένη ακτογραμμή, έντονη νησιωτικότητα και αυξημένη παρουσία σκαφών αναψυχής.

Σκοπός της εργασίας είναι η αποτύπωση του ισχύοντος διεθνούς, ευρωπαϊκού και εθνικού θεσμικού πλαισίου για τη διαχείριση των αποβλήτων των σκαφών αναψυχής, η διαμόρφωση ενός προτύπου αναφοράς για το ιδανικό σύστημα διαχείρισης αποβλήτων σε μαρίνες και η διερεύνηση της υφιστάμενης κατάστασης στην Ελλάδα. Ειδικότερα, εξετάζονται οι βασικές κατηγορίες αποβλήτων που συνδέονται με τη λειτουργία των σκαφών αναψυχής, οι απαιτήσεις που απορρέουν από το κανονιστικό πλαίσιο, καθώς και οι οργανωτικές και λειτουργικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την αποτελεσματική εφαρμογή τους.

Η μεθοδολογική προσέγγιση της εργασίας βασίζεται στη βιβλιογραφική επισκόπηση, στην ανάλυση θεσμικών και κανονιστικών κειμένων και στην περιγραφική-συγκριτική μελέτη επιλεγμένων περιπτώσεων από την ελληνική πραγματικότητα. Από την ανάλυση προκύπτει ότι, παρά την ύπαρξη θεσμικών προβλέψεων και επιμέρους οργανωμένων πρακτικών, η ελληνική περίπτωση χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια ως προς την εφαρμογή, την επάρκεια υποδομών, την τυποποίηση διαδικασιών και την παρακολούθηση της συμμόρφωσης. Επομένως, η αποτελεσματική διαχείριση των αποβλήτων των σκαφών αναψυχής προϋποθέτει όχι μόνο κατάλληλες εγκαταστάσεις, αλλά και σαφή οργάνωση, κατανομή ρόλων και σταθερή διοικητική υποστήριξη.