Η στρατηγική των φαρμακευτικών εταιρειών στην Ελλάδα μέσω της ανάλυσης ευρεσιτεχνιών

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ καινοτομίας και οικονομικής απόδοσης στον ελληνικό φαρμακευτικό κλάδο, με έμφαση στον ρόλο των επενδύσεων σε Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) και της κατοχύρωσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Κεντρικό ερευνητικό ζήτημα αποτελεί το κατά πόσο οι ελληνικές φαρμακευτικές εταιρείες διαθέτουν ουσιαστικό κίνητρο να καινοτομούν, αν οι επενδύσεις σε R&D οδηγούν σε παραγωγή κατοχυρωμένης γνώσης και, τελικά, σε ενίσχυση της εμπορικής τους απόδοσης. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται δεδομένα πάνελ από επτά ελληνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις για την περίοδο 2014 – 2024 και εφαρμόζονται οικονομετρικές μέθοδοι OLS, Fixed Effects και Random Effects. Η ανάλυση διακρίνει τις ετήσιες μεταβλητές καινοτομίας από τα συσσωρευμένα αποθέματα γνώσης και πατεντών, ώστε να αποτυπωθεί η δυναμική και διαχρονική διάσταση της καινοτομικής διαδικασίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι επενδύσεις σε Έρευνα και Ανάπτυξη συνδέονται θετικά με τις πωλήσεις των ελληνικών φαρμακευτικών εταιρειών, χωρίς όμως να παρατηρείται ισχυρή άμεση σχέση μεταξύ της ετήσιας καινοτομικής παραγωγής και της οικονομικής απόδοσης. Αντίθετα, το απόθεμα πατεντών και το απόθεμα γνώσης αναδεικνύονται ως σημαντικοί προσδιοριστικοί παράγοντες της μακροχρόνιας οικονομικής επίδοσης, ενώ η συστηματική επένδυση σε R&D συμβάλλει στη σταδιακή ενίσχυση της τεχνολογικής βάσης των εταιρειών. Συνολικά, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο ελληνικός φαρμακευτικός κλάδος χαρακτηρίζεται από περιορισμένη ανάληψη ρίσκου και ότι η καινοτομία δεν στοχεύει πρωτίστως στη ριζική πρωτοτυπία, αλλά λειτουργεί ως μέσο ενίσχυσης της σταθερότητας, της αξιοπιστίας και της διαπραγματευτικής ισχύος των επιχειρήσεων στην αγορά.