| dc.contributor.advisor | Τσελεκούνης, Μάρκος | |
| dc.contributor.author | Βερίγου, Αναστασία | |
| dc.date.accessioned | 2026-03-20T08:59:28Z | |
| dc.date.available | 2026-03-20T08:59:28Z | |
| dc.date.issued | 2026-03 | |
| dc.identifier.uri | https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19040 | |
| dc.description.abstract | Η παρούσα εργασία εξετάζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ οικονομικής ανισότητας και κοινωνικής περιθωριοποίησης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό το πρίσμα των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) 8 και 10. Μέσα από μια συγκριτική ανάλυση δεικτών που αφορούν την αξιοπρεπή εργασία, την οικονομική ανάπτυξη και τη μείωση των ανισοτήτων, επιχειρείται η αποτύπωση των διαφορών και ομοιοτήτων ανάμεσα στις χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά και Νότου.
Ως βασικός δείκτης σύγκρισης χρησιμοποιήθηκε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ (GDP per capita), προκειμένου να διερευνηθεί ο βαθμός συσχέτισής του με επιμέρους κοινωνικούς και οικονομικούς δείκτες, όπως το ποσοστό ανεργίας, ο δείκτης Gini, ο Palma Ratio, το ποσοστό φτώχειας στην τρίτη ηλικία, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού και ο δείκτης πρόωρης αποχώρησης από την εκπαίδευση και την κατάρτιση. Τα στοιχεία αντλήθηκαν από τη Eurostat, επιτρέποντας μια αξιόπιστη και διαχρονική αξιολόγηση της πορείας των χωρών.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, αν και οι χώρες με υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ επιτυγχάνουν καλύτερες επιδόσεις στους περισσότερους κοινωνικοοικονομικούς δείκτες, η σχέση αυτή δεν είναι απόλυτη. Ο οικονομικός πλούτος αποτελεί απαραίτητη αλλά όχι ικανή συνθήκη για τη μείωση των ανισοτήτων. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν οι θεσμοί, οι πολιτικές αναδιανομής, η ποιότητα της εκπαίδευσης και η αποτελεσματικότητα των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας. Αντίθετα, σε χώρες όπου οι θεσμοί παραμένουν αδύναμοι, οι ανισότητες και η επισφάλεια απασχόλησης επιμένουν, ακόμη και σε συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, καθώς και την συγκριτική ανάλυση που πραγματοποιείται στα πλαίσια της παρούσας πτυχιακής, αναδεικνύεται ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά, χάρη στη μεγαλύτερη οικονομική ευρωστία και ισχυρότερους θεσμούς, έχουν τη δυνατότητα να διοχετεύσουν περισσότερα κονδύλια για πολιτικές που περιορίζουν την οικονομική ανισότητα και την κοινωνική περιθωριοποίηση. Αντίθετα, οι χώρες του Νότου, παρά την πρόοδο, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις λόγω περιορισμένων πόρων και αδυναμιών στους μηχανισμούς κοινωνικής προστασίας.
Η εργασία αναδεικνύει επίσης τη διασύνδεση της βιώσιμης ανάπτυξης με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανάγκη ενσωμάτωσης της ανθρωποκεντρικής διάστασης στην οικονομική πολιτική. Η κλιματική κρίση και η κοινωνική ανισότητα αποτελούν δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, που επιβάλλουν την επαναξιολόγηση των προτεραιοτήτων σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Συνολικά, η μελέτη υπογραμμίζει ότι η βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα ευκαιριών και συμμετοχή όλων στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Η πρόοδος αποκτά πραγματικό νόημα μόνο όταν κανείς δεν μένει πίσω — όταν η ανάπτυξη υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το αντίστροφο. | el |
| dc.format.extent | 148 | el |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πειραιώς | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.title | Οικονομική ανισότητα και κοινωνική περιθωριοποίηση : μία συγκριτική αξιολόγηση | el |
| dc.title.alternative | Economic inequality and social marginalization : a comparative assessment | el |
| dc.type | Master Thesis | el |
| dc.contributor.department | Σχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών. Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης | el |
| dc.description.abstractEN | This study examines the interactions between economic inequality and social marginalization within the framework of the European Union, through the lens of Sustainable Development Goals (SDGs) 8 and 10. Through a comparative analysis of indicators related to decent work, economic growth, and the reduction of inequalities, it seeks to capture the differences and similarities between the countries of Northern and Southern Europe.
GDP per capita was used as the main comparison indicator to explore its correlation with various social and economic indicators, such as the unemployment rate, the Gini index, the Palma Ratio, the poverty rate among the elderly, the risk of poverty or social exclusion, and the early school-leaving rate. The data were sourced from Eurostat, enabling a reliable and longitudinal assessment of the countries’ progress.
The results show that although countries with higher GDP per capita achieve better performance in most socio-economic indicators, this relationship is not absolute. Economic wealth is a necessary but not sufficient condition for reducing inequalities. Institutions, redistributive policies, the quality of education, and the effectiveness of social protection mechanisms play a decisive role. Conversely, in countries where institutions remain weak, inequalities and job insecurity persist, even under conditions of economic growth.
Taking the above into consideration, as well as the comparative analysis conducted within the framework of this thesis, it becomes evident that the countries of Northern Europe, thanks to their greater economic resilience and stronger institutions, are able to allocate more funds to policies that reduce economic inequality and social marginalization. In contrast, the countries of the South, despite progress, continue to face significant challenges due to limited resources and weaknesses in social protection mechanisms.
The study also highlights the interconnection between sustainable development and human rights, as well as the need to integrate a human-centered dimension into economic policy. The climate crisis and social inequality represent two sides of the same coin, requiring a reassessment of priorities at both European and global levels.
Overall, the research emphasizes that sustainable development cannot be achieved without social justice, equal opportunities, and inclusive participation in decision-making processes. Progress only acquires real meaning when no one is left behind—when development serves humanity and not the other way around. | el |
| dc.contributor.master | Βιοοικονομία, Κυκλική Οικονομία και Βιώσιμη Ανάπτυξη | el |
| dc.subject.keyword | Βιώσιμη ανάπτυξη | el |
| dc.subject.keyword | Κοινωνική περιθωριοποίηση | el |
| dc.subject.keyword | Οικονομική ανισότητα | el |
| dc.subject.keyword | SDG 8 – Αξιοπρεπής εργασία και οικονομική ανάπτυξη | el |
| dc.subject.keyword | SDG 10 – Μείωση ανισοτήτων | el |
| dc.date.defense | 2026-03-10 | |