Navigating tensions and territorial disputes : a case study of the impact of oil and gas reserves on the delimitation of the EEZ of the Aegean Islands

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία αναλύει τη διαφορά οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος, με έμφαση στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου. Εξετάζεται το νομικό πλαίσιο που καθιερώνεται από τα άρθρα 74 και 83 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), καθώς και η εξέλιξη των εθιμικών κανόνων που διέπουν την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στο νομικό καθεστώς των νησιών και στην ικανότητά τους να παράγουν θαλάσσιες ζώνες, αναδεικνύοντας την αντίθεση μεταξύ της ελληνικής προσέγγισης περί πλήρους επήρειας και της τουρκικής θέσης που στηρίζεται στην αρχή της ευθυδικίας και της αναλογικότητας. Με βάση τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και διεθνών διαιτητικών οργάνων, η εργασία αξιολογεί τη μεθοδολογία των τριών σταδίων και τον ρόλο των σχετικών περιστάσεων στην επίτευξη δίκαιης λύσης. Επιπλέον, εξετάζει πώς η προοπτική εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων και οι παράγοντες ενεργειακής ασφάλειας έχουν εντείνει τη διαφορά. Το συμπέρασμα είναι ότι, παρά τη δομημένη νομική μεθοδολογία, η βιώσιμη επίλυση προϋποθέτει παράλληλη διπλωματική και γεωπολιτική διαχείριση.