Η παρουσίαση της υψηλής στρατηγικής της Σπάρτης στον Κορινθιακό Πόλεμο υπό το πρίσμα της θεωρίας του Κλαούζεβιτς
| dc.contributor.advisor | Κολιόπουλος, Κωνσταντίνος | |
| dc.contributor.author | Καλλιέρη, Αικατερίνη | |
| dc.date.accessioned | 2026-02-13T07:37:55Z | |
| dc.date.available | 2026-02-13T07:37:55Z | |
| dc.date.issued | 2025 | |
| dc.identifier.uri | https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/18884 | |
| dc.description.abstract | Η παρούσα εργασία εξετάζει την υψηλή στρατηγική της Σπάρτης κατά τη διάρκεια του Κορινθιακού Πολέμου (395–386 π.Χ.) υπό το πρίσμα της θεωρίας του Carl von Clausewitz. Εστιάζει στην ανάλυση των στρατηγικών στόχων της Σπάρτης, στις μεθόδους που υιοθέτησε για την επίτευξή τους και στις προκλήσεις που προέκυψαν από τις γεωπολιτικές δυναμικές της περιόδου. Το 404 π.Χ., οι Σπαρτιάτες ισοπέδωσαν τα Μακρά Τείχη μεταξύ της Αθήνας και του Πειραιά αποδεικνύοντας ότι είχαν κερδίσει μια απρόσμενη και ολοκληρωτική νίκη επί των Αθηναίων, τερματίζοντας τον 27χρονο Πελοποννησιακό Πόλεμο. Ο ελληνικός κόσμος είδε τους άκαμπτους, μιλιταριστές Πελοποννήσιους ως απελευθερωτές από τη βάναυση καταπίεση της πρώτης δημοκρατίας του κόσμου. Η Αθήνα εγκατέλειψε τις προγονικές της αξίες, αντιμετώπισε τους συμμάχους της με περιφρόνηση και ακολούθησε έναν αλαζονικό, ακανόνιστο δρόμο επιθετικού ιμπεριαλισμού που οι περιορισμένοι πόροι της δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν. Σε λιγότερο από δέκα χρόνια, η Σπάρτη θα βρισκόταν ξανά σε πόλεμο με την Αθήνα με τους ισχυρότερους πρώην συμμάχους της στον Πελοποννησιακό πόλεμο, την Κόρινθο και τη Θήβα. Οι ενέργειες της Σπάρτης πριν και κατά τη διάρκεια του Κορινθιακού Πολέμου κατασπατάλησαν την καλή θέληση του ελληνικού κόσμου, αποδυνάμωσαν ανεπανόρθωτα το κράτος και έσπειραν τους σπόρους της συνακόλουθης κατάρρευσής της ως μεγάλης μεσογειακής δύναμης. Η μελέτη αξιοποιεί βασικές έννοιες της θεωρίας του Clausewitz, όπως η αντίληψη του πολέμου ως συνέχεια της πολιτικής, η σημασία της ισορροπίας μεταξύ κράτους, στρατού και λαού, καθώς και η έννοια του αποφασιστικού χτυπήματος. Μέσα από αυτό το θεωρητικό πλαίσιο, διερευνάται η σχέση της στρατιωτικής στρατηγικής της Σπάρτης με τους πολιτικούς της στόχους, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο επηρεάστηκε από την περσική εμπλοκή και τις ενέργειες των αντιπάλων της. Η εργασία καταλήγει σε μια κριτική αξιολόγηση της στρατηγικής της Σπάρτης, εξετάζοντας τη βραχυπρόθεσμη αποτελεσματικότητά της στον Κορινθιακό Πόλεμο και τις μακροπρόθεσμες συνέπειές της για την ισχύ της πόλης-κράτους. Παράλληλα, αναδεικνύεται η διαχρονική αξία της θεωρίας του Clausewitz για την κατανόηση της στρατηγικής σκέψης, ακόμη και στο πλαίσιο αρχαίων συγκρούσεων. | el |
| dc.format.extent | 63 | el |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πειραιώς | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.title | Η παρουσίαση της υψηλής στρατηγικής της Σπάρτης στον Κορινθιακό Πόλεμο υπό το πρίσμα της θεωρίας του Κλαούζεβιτς | el |
| dc.title.alternative | Presentation of Sparta's grand strategy in the Corinthian War in the light of Clausewitz's theory | el |
| dc.type | Master Thesis | el |
| dc.contributor.department | Σχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών. Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών | el |
| dc.description.abstractEN | This paper examines the high strategy of Sparta during the Corinthian War (395–386 BC) in the light of Carl von Clausewitz's theory. It focuses on the analysis of Sparta's strategic goals, the methods adopted to achieve them, and the challenges that arose from the geopolitical dynamics of the period. In 404 BC, the Spartans leveled the Long Walls between Athens and Piraeus, proving that they had won an unexpected and complete victory over the Athenians, ending the 27-year Peloponnesian War. The Greek world saw the rigid, militaristic Peloponnesians as liberators from the brutal oppression of the world's first democracy. Athens abandoned its ancestral values, faced its allies with contempt and followed an arrogant, erratic path of aggressive imperialism that its limited resources could not support. In less than ten years, Sparta would again be at war with Athens with its most powerful former allies in the Peloponnesian War, Corinth and Thebes. The actions of Sparta before and during the Corinthian War squandered the goodwill of the Greek world, irreparably weakened the state and sowed the seeds of its subsequent collapse as a great Mediterranean power. The study leverages key concepts of Clausewitz's theory, such as the perception of war as a continuation of politics, the importance of balance between state, army, and people, and the concept of decisive strike. Through this theoretical framework, the relationship between Sparta's military strategy and its political goals is explored, as well as how it was influenced by the Persian involvement and the actions of its opponents. The paper concludes with a critical evaluation of Sparta's strategy, examining its short-term effectiveness in the Corinthian War and its long-term implications for city-state power. At the same time, the timeless value of Clausewitz's theory for the understanding of strategic thinking is highlighted, even in the context of ancient conflicts. | el |
| dc.contributor.master | Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές | el |
| dc.subject.keyword | Υψηλή στρατηγική | el |
| dc.subject.keyword | Κορινθιακός Πόλεμος | el |
| dc.subject.keyword | Σπάρτη | el |
| dc.subject.keyword | Κλαούζεβιτς | el |
| dc.date.defense | 2026-02-02 |
Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο
Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές
-
Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών
Department Of International And European Studies
Εκτός από όπου διευκρινίζεται διαφορετικά, το τεκμήριο διανέμεται με την ακόλουθη άδεια:
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα