Η σχέση της οικονομικής ανάπτυξης, τριών χωρών, με δείκτες ESG

Abstract

Η παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης και των βασικών κοινωνικοοικονομικών δεικτών που σχετίζονται με το πλαίσιο ESG σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες: Γερμανία, Ελλάδα και Ιταλία. Χρησιμοποιώντας πολλαπλές γραμμικές παλινδρομήσεις για κάθε χώρα και μια ανάλυση δεδομένων πάνελ που ενσωματώνει σταθερές επιδράσεις, η έρευνα εξετάζει πώς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, η δυναμική του πληθυσμού και η ανεργία επηρεάζουν τον κίνδυνο φτώχειας και το εισόδημα προσαρμοσμένο στην ισοτιμία αγοραστικής δύναμης. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι παρόλο που τα μοντέλα επιδεικνύουν υψηλή επεξηγηματική ισχύ, οι περισσότερες μακροοικονομικές μεταβλητές δεν ασκούν στατιστικά σημαντικές επιδράσεις στον κίνδυνο φτώχειας όταν αναλύονται μεμονωμένα. Αυτό το αποτέλεσμα υπογραμμίζει τον κυρίαρχο ρόλο των διαρθρωτικών, θεσμικών και σχετικών με τη διακυβέρνηση χαρακτηριστικών στη διαμόρφωση της κοινωνικής ευαλωτότητας, σύμφωνα με τις θεωρητικές προοπτικές που δίνουν έμφαση στη θεσμική ενσωμάτωση της διάστασης S των ESG. Αντίθετα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ παρουσιάζει μια σταθερά ισχυρή και θετική συσχέτιση με το εισόδημα προσαρμοσμένο στην ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, επιβεβαιώνοντας τη θεωρητική προσδοκία ότι οι μετρήσεις εισοδήματος που διορθώνονται για την αγοραστική δύναμη παρακολουθούν την υποκείμενη οικονομική απόδοση. Η ανάλυση πάνελ δείχνει περαιτέρω ότι οι σταθερές επιδράσεις ανά χώρα ενισχύουν σημαντικά την επεξηγηματική ικανότητα, υποδεικνύοντας ότι οι μακροοικονομικοί δείκτες από μόνοι τους δεν μπορούν να λάβουν πλήρως υπόψη τις διακρατικές διαφορές. Αυτά τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης της θεσμικής ποιότητας, του σχεδιασμού κοινωνικής πολιτικής και των δημογραφικών δομών κατά την αξιολόγηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ δεικτών βιωσιμότητας και οικονομικής ανάπτυξης.