ESG scores and firms financial perfromance

Abstract

Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας εξετάζεται η επίδραση της μη-χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας, όπως μετράται με τα γνωστά ESG scores, πάνω στη χρηματοοικονομική αποδοτικότητα η οποία μετράται από διάφορα λογιστικά και αγοραία μέτρα. Για αυτό το σκοπό συγκεντρώθηκε ένα δείγμα δεδομένων πάνελ από 466 Γερμανικές επιχειρήσεις και 372 Ιταλικές για την περίοδο 2010-2022, από όλους τους κλάδους με εξαίρεση τον χρηματοοικονομικό τομέα. Εφαρμόζοντας μια κατάλληλη οικονομετρική μεθοδολογία, τα αποτελέσματα είχαν ως εξής: Για τις Γερμανικές επιχειρήσεις, η επίδραση της μη-χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας στην χρηματοοικονομική αποδοτικότητα, βρέθηκε, κατά κύριο λόγο, μη γραμμική σχήματος U. Επομένως, οι Γερμανικές επιχειρήσεις με πολύ χαμηλή ή πολύ υψηλή μη-χρηματοοικονομική αποδοτικότητα (πολύ υψηλά ή πολύ χαμηλά ESG scores) τείνουν να έχουν ένα υψηλό επίπεδο χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας. Αντίθετα, οι Γερμανικές επιχειρήσεις με ένα μεσαίο επίπεδο μη-χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας τείνουν να έχουν ένα χαμηλό επίπεδο χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας. Με βάση τα σημεία καμπής, για ESG scores στο διάστημα 41-66 το επίπεδο της χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας ελαχιστοποιείται, υπονοώντας ότι η επίδραση της μη-χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας στη χρηματοοικονομική αποδοτικότητα είναι αρνητική και μετά από αυτά τα σκορ μετατρέπεται σε θετική, επιβεβαιώνοντας την ερευνητική υπόθεση Η5 που αναφέρεται στη μακροχρόνια ευεργετική επίδραση της μη χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας. Για τις Ιταλικές επιχειρήσεις, η επίδραση της μη-χρηματοοικονομικής αποδοτικότητας στη χρηματοοικονομική αποδοτικότητα βρέθηκε ασήμαντη, κατά κύριο λόγο, επιβεβαίωνοντας την ερευνητική υπόθεση Η3 που αναφέρεται στη θεωρία μη σχετικότητας (irrelevance theory).