Η επίδραση του Θουκυδίδη στην διεθνολογική σκέψη ανά τους αιώνες

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία, αφορά την ανάδειξη της στρατηγικής και θεωρητικής σκέψης που είχε εκφράσει ο Θουκυδίδης κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.. Μίας σκέψης που γαλούχησε και δίδαξε ανά τους αιώνες βασιλείς, πολιτικούς, στρατιωτικούς, διεθνολόγους, καθώς διδασκόταν και διδάσκετε σε Πανεπιστήμια και Στρατιωτικές Σχολές. Η ανάλυση της εργασίας μου θα δομηθεί σε πέντε μέρη: Το πρώτο μέρος θα πραγματευθεί τις έννοιες του πολέμου και της στρατηγικής μέσα από το βίο και την προσωπικότητά του Θουκυδίδη, καθώς και τα κύρια γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, ώστε αρχικά ο αναγνώστης να έχει μία σφαιρική άποψη για την ψυχοσύνθεση του ιστορικού. Στο δεύτερο μέρος θα μελετήσουμε τη σχέση του Θουκυδίδη με τη ρεαλιστική πολιτική τα αξιώματα της και τα είδη της, όπως τον κλασικό ρεαλισμό, το νεοκλασικό ρεαλισμό το νεορεαλισμό και τις υποενότητες τους. Στο τρίτο μέρος θα ασχοληθούμε με τον όρο και την έννοια της υψηλής στρατηγικής καθώς και με το ρόλο που έχει διαδραματίσει στις διεθνείς σχέσεις. Στο τέταρτο μέρος της εργασίας μας θα μελετήσουνε τον όρο της ισχύος από το παρελθόν στο παρόν. Στο πέμπτο μέρος θα εξετασθούν οι προεκτάσεις και η διαχρονικότητα της έννοιας της «παγίδας του Θουκυδίδη». Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι να αποδείξει τη διαχρονικότητα του έργου, έως τις μέρες μας και η ικανότητα του να παραμένει χρήσιμος οδηγός στους εκάστοτε πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγεμόνες, αλλά και στους ανθρώπους της επιχειρηματικής διοίκησης. Η μεθοδολογία του έργου βασίστηκε στη λεπτομερή εξέταση αποσπασμάτων από το έργο του Θουκυδίδη, καθώς και μελέτη απόψεων συγχρόνων και παλαιοτέρων διεθνολόγων και ιστορικών, ώστε να παραχθούν συμπεράσματα για το πόσο έχει επηρεάσει το έργο του Ιστορικού τα σύγχρονα πεδία συγκρούσεων. Σύμφωνα με την άποψη του φιλοσόφου Κορνήλιου Καστοριάδη «αν θέλει κάποιος να καταλάβει αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, έχει κάθε συμφέρων να διαβάσει τον Θουκυδίδη» Τα αποτελέσματα της έρευνας μας, τεκμηριώνουν τη σαφή διαχρονικότητα του έργου του, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε πρακτικό , ώστε το έργο αυτό να αποτελεί τη Βίβλο των Διεθνών Σχέσεων