Σύγχρονη ελληνική αποτρεπτική στρατηγική
Προβολή/
Λέξεις κλειδιά
Αποτροπή ; Εθνική ασφάλεια ; Ρεαλισμός ; Ισορροπία ισχύος ; Παγίδα του Θουκυδίδη ; Διεθνείς σχέσεις ; Ελληνική αποτρεπτική στρατηγική ; Ελληνοτουρκικές σχέσειςΠερίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ελληνική αποτρεπτική στρατηγική στο διαρκώς εξελισσόμενο γεωπολιτικό και στρατηγικό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου. Εστιάζει στη μελέτη της αποτροπής ως θεμελιώδους συνιστώσας της εθνικής ασφάλειας και αναλύει τις θεωρητικές και πρακτικές εκφάνσεις της στην περίπτωση της Ελλάδας. Η εργασία αξιοποιεί κλασικές θεωρίες αποτροπής από τον Θουκυδίδη και τον Sun Tzu, έως τον Waltz, τον Nye και τον Allison, ενώ παράλληλα αντλεί από το έργο Ελλήνων θεωρητικών, όπως οι Πλατιάς και Κολιόπουλος, για να οικοδομήσει ένα συνεκτικό και πολυεπίπεδο θεωρητικό υπόβαθρο.
Η μελέτη χαρτογραφεί τη δομή της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής μέσω της εξέτασης των ιστορικών κρίσεων (όπως τα γεγονότα στον Έβρο το 2020 και οι εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο), των διπλωματικών και στρατιωτικών συνεργασιών με συμμάχους (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ), της τεχνολογικής αναβάθμισης των Ενόπλων Δυνάμεων (FDI, Rafale, F-35, αναβάθμιση ΜΕΚΟ και Υ/Β 214), καθώς και των κοινωνικών και οικονομικών παραμέτρων που επηρεάζουν την ανθεκτικότητα της αποτροπής. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στις υβριδικές και μη-συμβατικές απειλές, όπως η μεταναστευτική πίεση, ο κυβερνοπόλεμος και η στρατηγική εργαλειοποίηση της αστάθειας από την Τουρκία.
Η SWOT ανάλυση που ενσωματώνεται στο έργο προσφέρει μια συνθετική αποτύπωση των Δυνατών Σημείων, Αδυναμιών, Ευκαιριών και Απειλών για την ελληνική αποτρεπτική στρατηγική, συμβάλλοντας στην αποτύπωση ενός στρατηγικού ισοζυγίου. Η εργασία καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής που καλύπτουν τη θεσμική ενίσχυση της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας, την ενδυνάμωση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, την προώθηση κουλτούρας ασφάλειας και την αναβάθμιση της επικοινωνιακής στρατηγικής.
Τελικά, η ελληνική στρατηγική αποτροπής κρίνεται ικανή μεν, αλλά απαιτεί συνεχή προσαρμογή, εσωτερική συνοχή και συμμόρφωση με τους «κανόνες» του διεθνούς σκηνικού. Το έργο συνεισφέρει θεωρητικά και εμπειρικά στην κατανόηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, προσφέροντας μια στρατηγικά τεκμηριωμένη αφετηρία για περαιτέρω μελέτη και σχεδιασμό.