Η εθνική ασφάλεια υπαγορεύει την προληπτική άμυνα;
| dc.contributor.advisor | Λιάκουρας, Πέτρος | |
| dc.contributor.author | Παπαδημητρίου, Ευστάθιος | |
| dc.date.accessioned | 2025-11-06T07:25:40Z | |
| dc.date.available | 2025-11-06T07:25:40Z | |
| dc.date.issued | 2025-10 | |
| dc.identifier.uri | https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/18336 | |
| dc.description.abstract | Με βάση την ερμηνεία του Άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ένα κράτος νομιμοποιείται να προβεί σε χρήση βίας, μόνο εφόσον έχει ήδη καταστεί θύμα ένοπλης επίθεσης. Η συγκεκριμένη εργασία επιχειρεί να αποδείξει, ότι στην πραγματικότητα τα κράτη αναγκάζονται να μετέλθουν βίαιων μέσων προτού μία απειλή μετουσιωθεί σε κατ’ ουσίαν πράξη πολέμου. Η αρχή της αναγκαιότητας διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην περίπτωση αυτή διότι, υπάρχουν ειδικές συνθήκες, κατά τις οποίες, η αναμονή για την εκδήλωση μίας επίθεσης, θα μπορούσε να ισοδυναμεί με πράξη «αυτοκτονίας». Τούτο αποκτά περαιτέρω νόημα, εάν ληφθεί υπόψη ότι τα κράτη τόσο κατά το παρελθόν όσο και στη σύγχρονη εποχή έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν απειλές, των οποίων η ένταση και η σοβαρότητα ξεπερνούσαν τα όρια της προσβολής της εθνικής ασφάλειας και στρέφονταν κατά της ίδιας της κρατικής επιβίωσης. Ο κίνδυνος αυτού του τύπου αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία με τον όρο «υπαρξιακή απειλή». Η κρατική πρακτική, κατά την αντιμετώπιση τέτοιας φύσης απειλών, οδήγησε στην αποκρυστάλλωση ενός αμφιλεγόμενου αμυντικού δόγματος, αυτού της προληπτικής αυτοάμυνας. Ένας εκ των κυριότερων εκφραστών του δόγματος αυτού υπήρξε το Ισραήλ, το οποίο από τα πρώτα χρόνια της σύστασης του συνειδητοποίησε την άρρηκτη σχέση μεταξύ της προληπτικής και «επιθετικής» άμυνας και της εθνικής ασφάλειας. Αναλύοντας το «κλασικό» ιστορικό παράδειγμα του Πολέμου των Έξι Ημερών, η παρούσα αποσκοπεί να αποδείξει, ότι όντως η προληπτική αυτοάμυνα υπαγορεύεται από την εθνική ασφάλεια και κατά συνέπεια οι ισχυρισμοί των Ισραηλινών αξιωματούχων δεν στερούνται ούτε πραγματολογικής βάσης αλλά ούτε νομικής θεμελίωσης. | el |
| dc.format.extent | 86 | el |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πειραιώς | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.title | Η εθνική ασφάλεια υπαγορεύει την προληπτική άμυνα; | el |
| dc.type | Master Thesis | el |
| dc.contributor.department | Σχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών. Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών | el |
| dc.description.abstractEN | Based on the interpretation of Article 51 of the UN Charter by the International Court of Justice in The Hague, a state is legitimated to use force only if it has already become the victim of an armed attack. This work attempts to prove that in reality, states are forced to resort to violent means before a threat degenerates into an act of war. The principle of necessity plays a decisive role in this case because there are special circumstances in which waiting for an attack to occur could be tantamount to an act of “suicide”. This takes on further meaning if we consider that states, both in the past and in modern times, have been called upon to face threats whose intensity and seriousness exceeded the limits of national security and were directed against the very survival of the state. This type of danger is referred to in international literature by the term “existential threat”. State practice, when dealing with such threats, led to the crystallization of a controversial defense doctrine, that of anticipatory self-defense. One of the main exponents of this doctrine was Israel, which from the first years of its establishment realized the inseparable relationship between anticipatory and "offensive" defense and national security. Analyzing the "classic" historical example of the Six-Day War, this thesis aims to prove that anticipatory self defense is indeed dictated by national security and consequently the claims of Israeli officials are neither devoid of factual basis nor legal foundation. | el |
| dc.contributor.master | Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές | el |
| dc.subject.keyword | Προληπτική άμυνα | el |
| dc.subject.keyword | Αυτοάμυνα | el |
| dc.subject.keyword | Ισραήλ | el |
| dc.subject.keyword | Εθνική ασφάλεια | el |
| dc.subject.keyword | Αρχή της αναγκαιότητας | el |
| dc.subject.keyword | Υπαρξιακή και άμεση απειλή | el |
| dc.date.defense | 2025-10-02 |
Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο
Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές
-
Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών
Department Of International And European Studies
Εκτός από όπου διευκρινίζεται διαφορετικά, το τεκμήριο διανέμεται με την ακόλουθη άδεια:
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα