Εφαρμογή των ESG παραγόντων στην χρηματοδότηση και αξιολόγηση δράσεων στην τοπική αυτοδιοίκηση

Abstract

Όταν γίνεται λόγος για Αειφόρο Ανάπτυξη, αναπόφευκτα αφετηριακό σημείο αποτελεί η Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών (2015), που αποτελεί το τρέχον παγκόσμιο πλαίσιο για την αειφορία, έχοντας θέσει τους δεκαεπτά (17) Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ). Σκοπός της είναι η εξάλειψη της φτώχειας και η επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης σε παγκόσμια κλίμακα έως το 2030, χωρίς κανένας να μένει στο περιθώριο. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως η υπέρτατη πρόκληση είναι η εξεύρεση της χρυσής τομής μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης, της κοινωνικά δίκαιης ανάπτυξης και της διατήρησης και αναβάθμισης των φυσικών πόρων. Σε αυτή την εξίσωση οι κρίσιμες μεταβλητές είναι το ανθρώπινο δυναμικό, οι πεπερασμένοι φυσικοί πόροι, το θεσμικό πλαίσιο που θέτει τα όρια στην εξάντλησή τους, καθώς επίσης και η χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων που στοχεύουν στην Αειφόρο Ανάπτυξη. Η αστική αειφορία που προκύπτει από τους δείκτες για την κλιματική αλλαγή μπορεί να παρέχει μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στην ανωτέρω εξίσωση προκαλώντας αφενός την κεντρική εξουσία να θεσπίσει κατάλληλους κανόνες και να εγκρίνει χρηστές πρακτικές και αφετέρου τις αγορές να επιμείνουν περαιτέρω σε αειφόρες επενδύσεις. Ενόψει της συζήτησης περί των Περιβαλλοντικών, Κοινωνικών και Εταιρικής Διακυβέρνησης Παραγόντων (ESG) στις κεφαλαιαγορές, ανακύπτει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μειώσουν τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις, να βελτιώσουν τους όρους διαβίωσης των τοπικών κοινωνιών και να αναμορφώσουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Η ανά χείρας μελέτη αποτελεί μια προσπάθεια να αποτυπωθεί η εν λόγω προοπτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μέσα από την κριτική επισκόπηση του σχετικού θεωρητικού υπόβαθρου και πολύ περισσότερο των υφιστάμενων πετυχημένων πρακτικών.