Ο ρόλος του e-Business στην ανάπτυξη και στην προσαρμογή των πολιτικών logistics των επιχειρήσεων

Abstract

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι η αφετηρία του e-επιχειρείν ήταν τα logistics. Όταν στην εφοδιαστική αλυσίδα διαπιστώνεται ότι οι εργασίες που δεν προσθέτουν αξία στο τελικό προϊόν (added value) είναι το 80-95% της τιμής πώλησής του, αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι η σωστή κατεύθυνση για τη δημιουργία επιχειρηματικών ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων δεν είναι οι μεγάλες επενδύσεις στην παραγωγή που στοχεύουν να μειώσουν το κόστος των added value εργασιών (που είναι μόλις 5-20%), αλλά η επίθεση στο μεγάλο νούμερο 80-95% που είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό του κόστος "ενδιαμέσων" μη παραγωγικών κρίκων της εφοδιαστικής αλυσίδας. Έδω τίθεται το ερώτημα αν πρέπει να έρθουν σε άμεση επαφή οι καταναλωτές με τους παραγωγούς (business to customer - B2C) ή οι παραγωγοί μεταξύ τους (business to business - B2B). Σε κάθε περίπτωση το άρμα για επίτευξη αυτής της άμεσης επαφής – συναλλαγής είναι το Διαδίκτυο. Γι' αυτό αναμένονται αστρονομικά νούμερα e-συναλλαγών, που θέλουν όμως ένα δυνατό δίκτυο logistics για να πραγματοποιηθούν. Η τεχνολογία προσφέρει την πλατφόρμα, το ζήτημα όμως είναι αν οι επιχειρήσεις είναι έτοιμες να ανταποκριθούν στην πρόκληση. Πολλές επιχειρήσεις αλλά και πολλοί προμηθευτές software κάνουν το λάθος να πιστεύουν ότι φτιάχνοντας ένα web site και μία εφαρμογή παραγγελιοληψίας από το Internet έχουν μπει στο e-business. Το e-business, όμως, έχει να κάνει με τη συνεχή βελτίωση της θέσης και της αξίας μιας επιχείρησης χρησιμοποιώντας και εκμεταλλευόμενη στο έπακρο τις νέες τεχνολογίες των υπολογιστών και το Internet ώστε να ολοκληρώσει τις επιχειρηματικές εφαρμογές της που δεν είναι άλλες από enterprise resource planning, e-sales, e-προμήθειες, e-shop, e-mail, e-crm (customer relationship management), e-hrc (human resources center) και τελικά e-logistics.