Υπολογισμός του συστηματικού κινδύνου σε συνθήκες μειωμένης εμπορευσιμότητας

Abstract

Στα πλαίσια αυτής της διπλωματικής εργασίας, καταρχήν τίθεται το θεωρητικό υπόβαθρο της θεωρίας του χαρτοφυλακίου. Στη συνέχεια αναλύεται ο επενδυτικός κίνδυνος και ακολουθεί η παρουσίαση των δύο υποδειγμάτων, «Υπόδειγμα Αγοράς» και «Υπόδειγμα Dimson» που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση του συστηματικού κινδύνου. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η διεξοδική παρουσίαση και ανάλυση του προβλήματος υπολογισμού του συστηματικού κινδύνου σε περιβάλλον μειωμένης εμπορευσιμότητας, καθώς και η καταγραφή των αντίστοιχων λύσεων. Μετά την αναλυτική παρουσίαση της σχετικής θεωρίας και την επισήμανση των αντίστοιχων μεθοδολογικών προβλημάτων, γίνεται εφαρμογή στα δεδομένα εικοσιτεσσάρων εταιρειών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών και του Γενικού Δείκτη για την περίοδο 01/01/2000 - 30/06/2005 με στόχο την εκτίμηση του συστηματικού κινδύνου των εταιρειών, τόσο με το υπόδειγμα της Αγοράς όσο και με το υπόδειγμα του Dimson. Δίνεται έμφαση στην εξέταση της αποτελεσματικότητας της λύσης που πρότεινε ο Dimson. Η μικρή εμπορευσιμότητα ορισμένων μετοχών μπορεί να συντελέσει στον λανθασμένο υπολογισμό του συστηματικού κινδύνου. Η μεθοδολογία του Dimson διορθώνει το πρόβλημα. Ορισμένοι παράγοντες, όπως η εμπορευσιμότητα και το μέγεθος των εταιρειών διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκτίμηση του beta των μετοχών. Για να βεβαιωθούμε κάναμε ομαδοποιήσεις στις μετοχές του δείγματος μας. Τα εμπειρικά αποτελέσματα αποκαλύπτουν: • Το μέγεθος της εμπορευσιμότητας των μετοχών συνδέεται αντίστροφα με το συστηματικό τους κίνδυνο, όπως υπολογίζεται τόσο με τη μεθοδολογία που πρότεινε ο Dimson όσο και με το κλασσικό μοντέλο της αγοράς • Το μέγεθος της επιχείρησης συνδέεται αντίστροφα με το συστηματικό κίνδυνο, όπως υπολογίζεται τόσο με τη μεθοδολογία που πρότεινε ο Dimson όσο και με το κλασσικό μοντέλο της αγοράς • Το μέγεθος και η ισχύς της εξεταζόμενης επιχείρησης ασκούν επιρροή στο beta της αγοράς και όχι η εμπορευσιμότητα