The challenge for the European Union in promoting its foreign policy through AI

Ρανγκέλοβα, Ρένια

dc.contributor.advisor	Ασδεράκη, Φωτεινή
dc.contributor.author	Ρανγκέλοβα, Ρένια
dc.date.accessioned	2026-04-30T11:01:22Z
dc.date.available	2026-04-30T11:01:22Z
dc.date.issued	2026
dc.identifier.uri	https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19242
dc.description.abstract	Η παρούσα μελέτη εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η προώθηση της ψηφιοποίησης, των νέων τεχνολογιών και της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύει και μετασχηματίζει την ικανότητα της ΕΕ να δρα ως διεθνής δρώντας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύοντας τη δρώσα ικανότητα της (Actorness). Μέσω ποιοτικής θεματικής ανάλυσης, η έρευνα αξιοποιεί τη θεωρία της δρώσας ικανότητας των Jupille και Caporaso (1998) προκειμένου να καταλήξει σε συμπεράσματα σχετικά με το πώς αυτή η ψηφιακή στροφή έχει αναδιαμορφώσει τη δρώσα ικανότητα της ΕΕ. Για τον σκοπό αυτό αναλύονται τέσσερα βασικά έγγραφα πολιτικής της ΕΕ: η Παγκόσμια Στρατηγική της ΕΕ (2016), η Λευκή Βίβλος για την Τεχνητή Νοημοσύνη (2020), ο Νόμος για την Τεχνητή Νοημοσύνη (2024) και η Κοινή Ανακοίνωση για μια Διεθνή Ψηφιακή Στρατηγική της ΕΕ (2025). Μέσα από τα επαναλαμβανόμενα θεμάτα που προκύπτουν από τη Θεματική Ανάλυση, και επιπρόσθετα, από τη Λογο-Ιστορική ανάλυση (Discourse-Historical Analysis – DHA) που εφαρμόζεται στους θεματικούς άξονες, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο οι νέες στρατηγικές της ΕΕ κατασκευάζουν την ταυτότητα, τη νομιμοποίηση και τους ρόλους της Ένωσης στον ψηφιακό κόσμο (Wodak, 2015). Τα ευρήματα δείχνουν η χρήση νέων τεχνολογιών ενισχύει την ικανότητα της ΕΕ να δρα ως διεθνούς δρώντος, ενδυναμώνοντας την ταυτότητά της που βασίζεται σε αξίες (Manners, 2002) και επεκτείνοντας τη «κανονιστική» της ισχύ (Bradford, 2012) ώστε να οποία δεσμεύει νομικά και ηθικά τους εταίρους της. Παράλληλα, τα πλαίσια διακυβέρνησης της τεχνητής νοημοσύνης φαίνεται να δημιουργούν νέες μορφές δρώσας ικανότητας, μέσω της ανάπτυξης ικανοτήτων που μεταβάλλουν την εξωτερική δράση της ΕΕ προς ένα ψηφιακά ενδυναμωμένο μοντέλο. Κατά συνέπεια, οι νέες τεχνολογίες έχουν καταστεί τόσο τα εργαλεία όσο και το πεδίο μέσω του οποίου η ΕΕ ασκεί επιρροή, αναδιαμορφώνοντας τον ρόλο της ως διεθνούς δρώντα (Fiott, 2018).	el
dc.format.extent	65	el
dc.language.iso	en	el
dc.publisher	Πανεπιστήμιο Πειραιώς	el
dc.rights	Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα	*
dc.rights.uri	http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/	*
dc.title	The challenge for the European Union in promoting its foreign policy through AI	el
dc.type	Master Thesis	el
dc.contributor.department	Σχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών. Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών	el
dc.description.abstractEN	This study examines how the promotion of digitalization, new technologies, and artificial intelligence enhances and transforms the European Union’s actorness. Through a qualitative thematic analysis, the research employs Jupille and Caporaso’s (1998) actorness theory to reach conclusions on how this digital turn has reshaped the EU’s actorness. In order to do so, four key EU documents are analyzed: the EU Global Strategy (2016), the White Paper on Artificial Intelligence (2020), the Artificial Intelligence Act (2024), and the Joint Communication on an International Digital Strategy for the EU (2025). By identifying recurring themes via Thematic Analysis, a Discourse-Historical Analysis (DHA) is applied complimentary to the extracted thematic axes to reveal how new EU strategies construct the Union’s identity, legitimacy, and roles within the digital world (Wodak, 2015). The findings indicate that through AI technologies the EU’s actorness is strenthened reinforcing its values-based identity (Manners, 2002) and expanding its “regulatory” power (Bradford, 2012), to legally and morally bind its partners. As it appears, AI frameworks generate new forms of actorness altering the EU’s external action, towards a digitally empowered model. Thus, new technologies have become both the tools and the terrain through which the EU asserts to gain influence redefining its role as an international actor (Fiott, 2018).	el
dc.contributor.master	Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές	el
dc.subject.keyword	Τεχνητή νοημοσύνη	el
dc.subject.keyword	Εξωτερική πολιτική	el
dc.subject.keyword	Ευρωπαϊκή Ένωση	el
dc.subject.keyword	ΕΕ	el
dc.subject.keyword	EU Actorness	el
dc.subject.keyword	Ψηφιοποίηση	el
dc.date.defense	2026-02-06

Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο

Name:: Ρανγκέλοβα_ΜΘ24029.pdf
Μέγεθος:: 1.506Mb
Τύπος:: PDF

Προβολή/Άνοιγμα

Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές

Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών
Department Of International And European Studies

Εμφάνιση απλής εγγραφής

Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα

Εκτός από όπου διευκρινίζεται διαφορετικά, το τεκμήριο διανέμεται με την ακόλουθη άδεια:
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα