Πολιτική και βιωσιμότητα : ο ρόλος των διεθνών οργανισμών στη διαμόρφωση πολιτικών για τη βιώσιμη ανάπτυξη
| dc.contributor.advisor | Κοτταρίδη, Κωνσταντίνα | |
| dc.contributor.author | Ματσάγγου, Μαρία | |
| dc.date.accessioned | 2026-04-07T06:28:48Z | |
| dc.date.available | 2026-04-07T06:28:48Z | |
| dc.date.issued | 2025-12 | |
| dc.identifier.uri | https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19141 | |
| dc.description.abstract | Η παρούσα μελέτη εξετάζει την εξέλιξη και εφαρμογή της βιώσιμης ανάπτυξης ως κεντρικού πλαισίου παγκόσμιας διακυβέρνησης, εστιάζοντας στον καθοριστικό ρόλο των διεθνών οργανισμών στην προώθηση της Ατζέντας 2030 και των 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs). Βασισμένη στον ορισμό της Επιτροπής Brundtland του 1987, η βιώσιμη ανάπτυξη ενσωματώνει τρεις αλληλένδετους πυλώνες: την οικονομική ευημερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την περιβαλλοντική προστασία, με στόχο την κάλυψη των αναγκών του παρόντος χωρίς να διακυβεύεται η ικανότητα των μελλοντικών γενεών να καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες. Η ανάλυση παρακολουθεί τη θεωρητική θεμελίωση και ιστορική εξέλιξη της βιώσιμης ανάπτυξης, από τη Διάσκεψη του Ρίο (1992) μέχρι την υιοθέτηση των SDGs (2015), αναδεικνύοντας τη μετάβαση από τη διακυβέρνηση μέσω κανόνων στη διακυβέρνηση μέσω στόχων. Η μετατόπιση αυτή υπογραμμίζει τη συμμετοχή πολλαπλών φορέων, τη διατομεακή συνοχή και τους προσαρμοστικούς μηχανισμούς διακυβέρνησης που γεφυρώνουν το τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Οι οργανισμοί γεφύρωσης αναδεικνύονται ως βασικοί διαμεσολαβητές, διευκολύνοντας τη συνεργασία μεταξύ κυβερνήσεων, επιχειρήσεων, κοινωνίας των πολιτών και επιστημονικών κοινοτήτων. Διεθνείς οργανισμοί, ιδιαίτερα η Παγκόσμια Τράπεζα και οργανισμοί του ΟΗΕ, διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο μέσω της χρηματοδότησης βιώσιμων υποδομών, της προώθησης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, της υποστήριξης κλιματικής ανθεκτικότητας και της ενίσχυσης διεθνούς συνεργασίας. Η διπλωματική αξιολογεί κριτικά τη βιβλιογραφία ως προς την παγκόσμια πρόοδο επίτευξης των στόχων, αποκαλύπτοντας ότι μόνο το 35% των στόχων βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης έως το 2030, ενώ το 48% προοδεύει αργά και το 18% έχει υποχωρήσει κάτω από τα επίπεδα του 2015. Επίμονες προκλήσεις περιλαμβάνουν την ακραία φτώχεια (808 εκατομμύρια άνθρωποι), την επισιτιστική ανασφάλεια (2,3 δισεκατομμύρια), την κλιματική κρίση, την απώλεια βιοποικιλότητας και τις διευρυνόμενες ανισότητες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί παράδειγμα περιφερειακής ηγεσίας, διατηρώντας την υψηλότερη παγκόσμια επίδοση στους SDGs μέσω θεσμικών πλαισίων όπως το European Green Deal, που στοχεύει στην κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Ωστόσο, η πρόοδος έχει επιβραδυνθεί, ιδιαίτερα στις περιβαλλοντικές διαστάσεις (ποιότητα νερού, θαλάσσια ζωή, χερσαία οικοσυστήματα) και στους δείκτες κοινωνικής συνοχής. Οι εσωτερικές ανισότητες της ΕΕ και οι αρνητικές διεθνείς επιπτώσεις μέσω μη βιώσιμων προτύπων κατανάλωσης υπογραμμίζουν την ανάγκη για συστημικό μετασχηματισμό. Η διπλωματική καταλήγει ότι η επίτευξη της Ατζέντας 2030 απαιτεί επείγουσα πολιτική βούληση, μεταρρύθμιση της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής, κλιμακωτές επενδύσεις (800 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως μόνο για την Ευρώπη), ενισχυμένη πολυμερή συνεργασία και βαθύτερη ενσωμάτωση των αρχών βιωσιμότητας σε όλους τους τομείς πολιτικής. Η τελευταία πενταετία αντιπροσωπεύει κρίσιμη καμπή για τη μετατροπή των δεσμεύσεων σε απτές δράσεις που διασφαλίζουν την ευημερία, τη δικαιοσύνη και την πλανητική υγεία για τις παρούσες και μελλοντικές γενιές. | el |
| dc.format.extent | 63 | el |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πειραιώς | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.title | Πολιτική και βιωσιμότητα : ο ρόλος των διεθνών οργανισμών στη διαμόρφωση πολιτικών για τη βιώσιμη ανάπτυξη | el |
| dc.title.alternative | Politics and sustainability : the role of international organizations in shaping policies for sustainable development | el |
| dc.type | Master Thesis | el |
| dc.contributor.department | Σχολή Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών. Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης | el |
| dc.description.abstractEN | This study examines the evolution and implementation of sustainable development as a central framework for global governance, focusing on the critical role of international organizations in advancing the 2030 Agenda and its 17 Sustainable Development Goals (SDGs). Starting from Brundtland’s 1987 definition, sustainable development integrates three interdependent pillars: economic prosperity, social equity, and environmental protection, aiming to meet present needs without compromising future generations' ability to meet their own. The analysis traces the theoretical foundation and historical development of sustainable development, from the Rio Conference (1992) to the adoption of the SDGs (2015), highlighting the shift from rule-based governance to goal-oriented strategies. This transition emphasizes multi-stakeholder participation, cross-sectoral coherence, and adaptive governance mechanisms that bridge local, national, and international levels. Bridging organizations emerge as essential intermediaries, facilitating collaboration among governments, businesses, civil society, and scientific communities. International organizations, particularly the World Bank and United Nations agencies, play pivotal roles through financing sustainable infrastructure, promoting renewable energy, supporting climate resilience, and fostering international cooperation. The study critically evaluates global progress toward the SDGs, revealing that only 35% of targets are on track for 2030 achievement, with 48% progressing slowly and 18% regressing below 2015 baselines. Persistent challenges include extreme poverty (808 million people), food insecurity (2.3 billion), climate crisis escalation, biodiversity loss, and widening inequalities. The European Union exemplifies regional leadership, maintaining the highest global SDG performance through institutional frameworks like the European Green Deal, which targets climate neutrality by 2050. However, progress has decelerated, particularly in environmental dimensions (water quality, marine life, terrestrial ecosystems) and social cohesion indicators. The EU's internal inequalities and negative international spillover effects through unsustainable consumption patterns underscore the need for systemic transformation. The study concludes that achieving the 2030 Agenda requires urgent political will, reformed international financial architecture, scaled investments (€800 billion annually for Europe alone), strengthened multilateral cooperation, and deeper integration of sustainability principles across all policy domains. The final five years represent a critical juncture for transforming commitments into tangible actions that ensure prosperity, justice, and planetary health for current and future generations. | el |
| dc.contributor.master | Βιοοικονομία, Κυκλική Οικονομία και Βιώσιμη Ανάπτυξη | el |
| dc.subject.keyword | Βιώσιμη ανάπτυξη | el |
| dc.subject.keyword | Διεθνείς οργανισμοί | el |
| dc.subject.keyword | Διαμόρφωση πολιτικών | el |
| dc.date.defense | 2026-02-25 |
Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο
Αυτό το τεκμήριο εμφανίζεται στις ακόλουθες συλλογές
-
Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης
Department of Economics
Εκτός από όπου διευκρινίζεται διαφορετικά, το τεκμήριο διανέμεται με την ακόλουθη άδεια:
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα