Flag copetitiveness in a zero emission enviroment

Abstract

Η μετάβαση προς μια ναυτιλιακή βιομηχανία μηδενικών εκπομπών έχει αναδειχθεί σε μια καθοριστική πρόκληση αλλά και ευκαιρία για τα εθνικά νηολόγια, τα οποία επιδιώκουν να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο ρυθμιστικό περιβάλλον. Η παρούσα μελέτη διερευνά τους βασικούς παράγοντες που διαμορφώνουν τη δυναμική ανταγωνιστικότητας των εθνικών σημαιών, με ιδιαίτερη έμφαση στη συμμόρφωση με τους διεθνείς περιβαλλοντικούς κανονισμούς, την αντίληψη της αγοράς, τα οικονομικά κίνητρα και την υιοθέτηση πράσινων ναυτιλιακών τεχνολογιών. Η ανάλυση εξετάζει τον ρόλο τόσο των παραδοσιακών κρατών σημαίας όσο και των Σημαιών Ευκαιρίας (Flags of Convenience – FOCs), αξιολογώντας κατά πόσο οι πρακτικές τους ευθυγραμμίζονται — ή όχι — με τους παγκόσμιους στόχους βιωσιμότητας. Η έρευνα τονίζει τη σημασία της ενσωμάτωσης των εθνικών ναυτιλιακών στρατηγικών με τους διεθνείς κλιματικούς στόχους, και ιδίως με εκείνους που έχουν τεθεί από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (International Maritime Organization – IMO). Μέσω αυτής της εναρμόνισης, τα κράτη σημαίας μπορούν να τοποθετηθούν ως ηγέτες στη βιώσιμη ναυτιλιακή διακυβέρνηση. Παράλληλα, η μελέτη εντοπίζει βασικές διαρθρωτικές προκλήσεις για τις Σημαίες Ευκαιρίας, όπως οι κίνδυνοι φήμης και η περιορισμένη ικανότητα επιβολής κανονισμών, οι οποίες ενδέχεται να υπονομεύσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά τους σε έναν αποανθρακοποιημένο ναυτιλιακό τομέα. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για ισχυρά ρυθμιστικά πλαίσια, επενδύσεις σε τεχνολογία και ενισχυμένους μηχανισμούς παρακολούθησης της συμμόρφωσης, ως βασικά στοιχεία της ανταγωνιστικότητας των σημαιών σε ένα περιβάλλον μηδενικών εκπομπών. Τελικά, η ικανότητα ενός κράτους σημαίας να προσαρμοστεί στις περιβαλλοντικές επιταγές θα καθορίσει τη σημασία και την επιρροή του στο μέλλον της παγκόσμιας ναυτιλίας