Διαχείριση της ελληνικής οικονομικής κρίσης

Abstract

Οχτώ χρόνια μετά την υπογραφή του 1ου προγράμματος δημοσιονομικής στήριξης και η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να βγει από την βαθιά κρίση στην οποία έχει περιέλθει. Μια κρίση, η οποία εκτός από οικονομικές έχει και άμεσα κοινωνικές προεκτάσεις. Η δημοσιονομική εξυγίανση που πραγματοποίησε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αποτελεί την μεγαλύτερη προσαρμογή που έχει πραγματοποιηθεί από χώρα – μέλος του ΟΟΣΑ τα τελευταία 40 χρόνια. Το κόστος όμως της επίτευξης αυτής της προσαρμογής για την πραγματική οικονομία ήταν μεγάλο. Το μείγμα πολιτικής που εφαρμόστηκε ώθησε την ελληνική οικονομία σε μια βαθιά και παρατεταμένη ύφεση. Δυστυχώς, πέρα από τις αστοχίες και τον πρόχειρο σχεδιασμό των προγραμμάτων, η χώρα δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τις παθογένειες και τις δομικές αδυναμίες που λειτουργούν ανασταλτικά στην επίτευξη της οικονομικής ανάπτυξης. Αποτέλεσμα αυτού είναι παρ’ ότι η χώρα ολοκλήρωσε με επιτυχία το 3ο και τελευταίο πρόγραμμα στήριξης οικονομίας, να μην είναι σε θέση να μπορεί να εξασφαλίσει την μακροχρόνια βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους της. Ταυτόχρονα η δέσμευση της ελληνικής πλευράς για επίτευξη υψηλών πλεονασμάτων για σειρά ετών φαίνεται να έχει έντονα αρνητικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Η ύπαρξη συλλογικής αντίληψης για τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στην ελληνική κρίση, αλλά και στους λόγους εξαιτίας των οποίων τα προγράμματα δεν είχαν την προσδοκώμενη απόδοση, αποτελεί άμεσα προϋπόθεση για την αναγέννηση της ελληνικής οικονομίας.