https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/138 Wed, 22 Apr 2026 11:43:42 GMT 2026-04-22T11:43:42Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/17436 Essays on risk management Zaverdinos, Paraskevas; Ζαβερδινός, Παρασκευάς Fri, 24 Jan 2025 00:00:00 GMT https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/17436 2025-01-24T00:00:00Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/16599 Essays on optimal investments for pension funds Blontzou, Evmorfia; Μπλόντζου, Ευμορφία Ολόκληρη η έρευνα εμπίπτει στο γενικό θέμα της μοντελοποίησης της βέλτιστης επενδυτικής στρατηγικής των συνταξιοδοτικών ταμείων και την αξιολόγηση της τιμής των συνταξιοδοτικών πλάνων. Αυτή η διδακτορική διατριβή είναι μια συλλογή τριών διαφορετικών εργασιών με σημαντικές συνεισφορές. Το Κεφάλαιο με τίτλο: «Αποτίμηση Συνταξιοδοτικών Πλάνων σε Διακριτές μη Πλήρεις Αγορές», εστιάζει στην αποτίμηση του συνταξιοδοτικού πλάνου που έχει σχεδιαστεί για ένα μεμονωμένο συνταξιοδοτικό μέλος και εξετάζει πώς τα κίνητρα του διαχειριστή του συνταξιοδοτικού ταμείου μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση του κινδύνου που αναλαμβάνει. Στο μοντέλο μας υποθέτουμε το ρεαλιστικό σενάριο της μη πλήρους αγοράς και θεωρούμε οτι η υποσχεθείσα σύνταξη στο συνταξιοδοτικό μέλος την ημέρα της συνταξιοδότησής του είναι μη αντισταθμίσιμη. Για αυτό, προτείνουμε έναν εναλλακτικό τρόπο από αυτούς που ακολουθούν στη σχετική βιβλιογραφία. Δηλαδή, θεωρούμε ένα μοντέλο μη πλήρους αγοράς σε έναν πεπερασμένο χώρο και διακριτό χρόνο. Η απλούστερη εκδοχή αυτού του μοντέλου είναι ένα τριωνυμικό δέντρο, το οποίο μπορεί να θεωρείται ως μια φυσική μη πλήρης εκδοχή του διωνυμικού μοντέλου. Ο πρώτος στόχος είναι να βρεθεί το ελάχιστο κόστος του χαρτοφυλακίου που επιτυγχάνει την απόδοση του συνταξιοδοτικού πλάνου. Ο δεύτερος στόχος είναι να εξεταστούν τα κίνητρα του διαχειριστή του συνταξιοδοτικού ταμείου, ο οποίος παίρνει επιπλέον αποζημίωση σε περίπτωση πλεονάσματος (δηλαδή, όταν ο πλούτος στον τερματικό χρόνο είναι υψηλότερος από την υποσχεθείσα υποχρέωση). Το Κεφάλαιο με τίτλο: «Βελτιστοποίηση "Προς τα Πίσω" (Backward) και "Προς τα Εμπρός" (Forward) για τα Συνταξιοδοτικά Ταμεία», αναλύει δύο διαφορετικές προσεγγίσεις βελτιστοποίησης, την ευρέως χρησιμοποιούμενη "Backward Utility Optimization", όπου εστιάζουμε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σύμφωνα με τη μορφή του χαρτοφυλακίου και το «Forward Utility Optimization», ένα ζήτημα που ενώ έχει μελετηθεί από αρκετούς συγγραφείς, ένα μοντέλο που να είναι αφιερωμένο στα συνταξιοδοτικά ταμεία με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά δεν έχει τεκμηριωθεί. Αρχικά μελετάμε την κλασική μέθοδο του Backward Utility Optimization για μεμονωμένα συνταξιοδοτικά μέλη και στη συνέχεια μελετάμε το Forward Utility Optimization με το οποίο εισάγουμε ένα εναλλακτικό μοντέλο για την επενδυτική πολιτική ενός συνταξιοδοτικού ταμείου που παράγει χρονικά συνεπής στρατηγικές χαρτοφυλακίου. Το Κεφάλαιο με τίτλο: «Forward Συναρτήσεις Χρησιμότητας για Συλλογικά Συνταξιοδοτικά Ταμεία», ασχολείται με τη διαδικασία εύρεσης της forward συνάρτησης χρησιμότητας για επενδυτικές στρατηγικές συλλογικών συνταξιοδοτικών ταμείων (τόσο για την DC όσο και για την DB). Οι κύριοι στόχοι είναι (i) να βρεθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για τον χαρακτηρισμό της λύσης σε όρους τυχαίων μερικών διαφορικών εξισώσεων, (ii) να εξεταστεί εάν γνωστές ειδικές περιπτώσεις αρχικής χρησιμότητας (π.χ. εκθετική) μας επιτρέπει να λαμβάνουμε σαφείς εκφράσεις του βέλτιστου χαρτοφυλακίου. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/16599 2024-01-01T00:00:00Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/15102 Essays on modern portfolio theory and decision making under risk Σαμαρτζής, Γεώργιος; Samartzis, George K. Δύο θεμελιώδη ερωτήματα τα οποία απασχολούν ιδιαίτερα τους οικονομολόγους είναι: (i) ο τρόπος που μία οικονομική μονάδα (λήπτης αποφάσεων ή επενδυτής) λαμβάνει τις αποφάσεις της, και (ii) η ανοχή που έχει η οικονομική μονάδα στον "κίνδυνο" ("ρίσκο"). Το 1944 οι Von Neumann - Morgenstern θεμελίωσαν τη Θεωρία Λήψης Αποφάσεων υπό καθεστώς ρίσκου. Η Θεωρία αυτή μελετά τον τρόπο με τον οποίο μία οικονομική μονάδα επιλέγει μεταξύ διαφορετικών λοταριών (τυχαίων μεταβλητών). Σε αντίθεση με το καθεστώς αβεβαιότητας, σε καθεστώς ρίσκου μία οικονομική μονάδα γνωρίζει τις αντικειμενικές πιθανότητες των λοταριών. Αυτό σημαίνει ότι κάθε οικονομική μονάδα αντιμετωπίζει τις ίδιες πιθανότητες και δεν υπάρχει διαφωνία μεταξύ των οικονομικών μονάδων για το πόσο πιθανό είναι το κάθε ενδεχόμενο μιας λοταρίας. Συνεπώς, η αβεβαιότητα στο πλαίσιο αυτό είναι αντικειμενικά υπολογίσιμη και ως εκ τούτου ονομάζεται "ρίσκο". Η βασική υπόθεση ότι οι αντικειμενικές πιθανότητες των λοταριών είναι γνωστές, οδηγεί στο Θεώρημα Αναπαράστασης των Von Neumann - Morgenstern. Το Θεώρημα αποδεικνύει ότι σε καθεστώς ρίσκου, κάθε ορθολογική οικονομική μονάδα επιθυμεί να μεγιστοποιήσει την αναμενόμενη χρησιμότητά της. Ωστόσο, η αξιοποίηση του Θεωρήματος αυτού, ως έχει, προϋποθέτει την ακριβή γνώση της συνάρτησης χρησιμότητας. Τα διάφορα Κριτήρια Στοχαστικής Κυριαρχίας, όπως ορίζονται στο πλαίσιο του Θεωρήματος Αναπαράστασης, παρακάμπτουν το εμπόδιο αυτό. Αυτό το καταφέρνουν θέτοντας κάθε φορά έναν κανόνα μεταξύ των αθροιστικών κατανομών δύο λοταριών, τον οποίο θα πρέπει να χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο σύνολο επενδυτών που επιθυμεί να μεγιστοποιήσει την αναμενόμενη χρησιμότητά του. Προϊόν του Θεωρήματος Αναπαράστασης των Von Neumann - Morgenstern αποτελεί και η Σύγχρονη Θεωρία Χαρτοφυλακίου, την οποία θεμελίωσε ο Markowitz το 1952. Το βασικό χαρακτηριστικό της Θεωρίας αυτής είναι ότι κάτω από συγκεκριμένες υποθέσεις, η συνάρτηση χρησιμότητας ενός επενδυτή εξαρτάται αποκλειστικά από τον μέσο και τη διακύμανση μιας λοταρίας. Αυτό σημαίνει ότι το Κριτήριο το οποίο χρησιμοποιεί ένας επενδυτής που αποστρέφεται τον κίνδυνο και παράλληλα επιθυμεί να μεγιστοποιήσει την αναμενόμενη χρησιμότητά του, στηρίζεται αποκλειστικά στις σχέσεις μεταξύ των μέσων και των διακυμάνσεων δύο λοταριών. Εφόσον έχει προσδιοριστεί το κατάλληλο Κριτήριο Επιλογής για έναν λήπτη αποφάσεων, το επόμενο βήμα είναι να μελετηθεί ο βαθμός αποστροφής του στον "κινδυνο". Ως προς αυτό, οι Arrow - Pratt (1964,1965) ορίζουν τα μέτρα του βαθμού απόλυτης και σχετικής αποστροφής κινδύνου ενός επενδυτή. Τα μέτρα αυτά μελετούν στην ουσία το πώς μεταβάλλεται ο βαθμός αποστροφής κινδύνου ενός λήπτη αποφάσεων για διαφορετικά επίπεδα του πλούτου του. Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής χωρίζεται σε τρία μέρη. Αρχικά, να εξετάσει και να αξιολογήσει τα διάφορα θεωρητικά και εμπειρικά ευρήματα που προκύπτουν από ήδη υπάρχουσες ερευνητικές εργασίες στα πλάισια της Σύγχρονης Θεωρίας Χαρτοφυλακίου και γενικότερα της Θεωρίας Λήψης Αποφάσεων υπό καθεστώς ρίσκου. Έπειτα, να απαντήσει σε σημαντικά ερωτήματα τα οποία είτε η βιβλιογραφία έχει αγνοήσει, είτε οι απαντήσεις που έχουν δοθεί σε αυτά τίθενται υπό αμφισβήτηση. Και τέλος, να προτείνει ορισμένες νέες μεθόδους οι οποίες συνεισφέρουν στην μελέτη και ερμηνεία της συμπεριφοράς των επενδυτών σε καθεστώς ρίσκου. Wed, 01 Feb 2023 00:00:00 GMT https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/15102 2023-02-01T00:00:00Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/13781 Essays in auction theory with applications in corporate finance Zarpala, Lamprini; Ζαρπαλά, Λαμπρινή Wed, 22 Sep 2021 00:00:00 GMT https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/13781 2021-09-22T00:00:00Z