https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/22 2026-09-28T23:06:56Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19779 Green ports : towards energy efficiency and environmental sustainability Karagkouni, Konstantia N.; Καραγκούνη, Κωνσταντία Ν. Η μετάβαση προς ενεργειακά αποδοτικές και χαμηλών εκπομπών λιμενικές λειτουργίες έχει καταστεί στρατηγική προτεραιότητα στο πλαίσιο της διεθνούς και ευρωπαϊκής πολιτικής μεταφορών. Μεταξύ των διαθέσιμων μεθόδων απανθρακοποίησης στην πράσινη μετάβαση των λιμένων, ο εξηλεκτρισμός έχει λάβει σημαντική προσοχή και θεωρείται μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες προσεγγίσεις. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της προσέγγισης αποτελεί μια πολύπλοκη διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της τεχνολογικής ωριμότητας, των οικονομικών πόρων, της ετοιμότητας των υποδομών, των κανονιστικών απαιτήσεων και των λειτουργικών συνθηκών. Αντί να εξετάζει τον εξηλεκτρισμό των λιμένων ως ένα σύνολο μεμονωμένων τεχνολογιών ή στατικών επενδυτικών αποφάσεων, η παρούσα διατριβή επαναπροσδιορίζει την προσέγγιση αυτή ως ένα δυναμικό σύστημα στο ευρύτερο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης των λιμένων. Καταγράφοντας τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ υποδομής, τεχνολογικών, οικονομικών, και κανονιστικών παραγόντων στο πέρασμα του χρόνου, το προτεινόμενο πλαίσιο της Δυναμικής των Συστημάτων υποστηρίζει τις λιμενικές αρχές και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και λήψης αποφάσεων στην αξιολόγηση εναλλακτικών επενδυτικών διαδρομών, στον εντοπισμό κρίσιμων περιορισμών και στη λήψη πιο τεκμηριωμένων στρατηγικών αποφάσεων υπό συνθήκες αβεβαιότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η διατριβή στοχεύει να εξετάσει το βασικό ερευνητικό ερώτημα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι λιμένες μπορούν να αξιολογούν και να ιεραρχούν στρατηγικές για τον εξηλεκτρισμό και την ενεργειακή απόδοση υπό συνθήκες αβεβαιότητας, διευκολύνοντας παράλληλα τη μετάβασή τους προς περιβαλλοντικά βιώσιμες λειτουργίες. Για την αντιμετώπιση αυτού του κεντρικού ερευνητικού ερωτήματος, η έρευνα εξετάζει τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που συνδέονται με τον εξηλεκτρισμό των λιμένων, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο η κατανομή και η αλληλουχία των επενδύσεων επηρεάζουν τις μακροπρόθεσμες πορείες μετάβασης, διερευνά πώς η πολυπλοκότητα και η αβεβαιότητα αυτών των αλληλεπιδράσεων μπορούν να αποτυπωθούν μέσω ενός πλαισίου δυναμικής μοντελοποίησης και προσδιορίζει τους βασικούς παράγοντες που διαμορφώνουν τις στρατηγικές εξηλεκτρισμού υπό περιορισμούς υποδομών, δυναμική επενδύσεων και αλληλεξαρτήσεις του συστήματος. Η έρευνα καθορίζει αρχικά το πλαίσιο του προβλήματος μέσω μιας συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας, η οποία συμπληρώνεται από μια εκτενή σύνθεση διεθνών λιμενικών πρακτικών και τεκμηριωμένων περιπτώσεων εφαρμογής, επισημαίνοντας τις κύριες περιβαλλοντικές προκλήσεις που παρατηρούνται σε λιμάνια παγκοσμίως. Παρέχει, επίσης, μια ολοκληρωμένη κατανόηση της βιβλιογραφίας με εκτενή ανάλυση διεθνών μελετών περιπτώσεων λιμένων και ορθών «πράσινων» πρακτικών, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη βάση τεκμηρίωσης σχετικά με την εφαρμογή μέτρων «πράσινων» λιμένων σε διαφορετικά επιχειρησιακά και γεωγραφικά πλαίσια. Οι παράγοντες που ευνοούν και οι παράγοντες που περιορίζουν την εφαρμογή μέτρων εξηλεκτρισμού συνθέτονται μέσω μιας ανάλυσης PESTLE και, στη συνέχεια, ενσωματώνονται σε ένα πλαίσιο μοντελοποίησης Συστημικής Δυναμικής, όπου μετατρέπονται σε ενδογενείς μεταβλητές, δομές αιτιώδους ανατροφοδότησης και σχέσεις αποθεμάτων και ροών που αποτυπώνουν τη δυναμική εξέλιξη του εξηλεκτρισμού των λιμένων με την πάροδο του χρόνου. Το μοντέλο που αναπτύχθηκε ενσωματώνει τα βασικά μέτρα εξηλεκτρισμού λιμενικών λειτουργιών που εφαρμόζονται επί του παρόντος στους λιμένες, συμπεριλαμβανομένης της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στα πλοία από την ξηρά (SSE-OPS), του ηλεκτρικού εξοπλισμού διακίνησης φορτίων, της υποδομής φόρτισης για βαρέα οχήματα και των αναβαθμίσεων του ηλεκτρικού δικτύου. Αναπτύχθηκε μια ενδεικτική εφαρμογή για μεσαίου μεγέθους ευρωπαϊκούς λιμένες, με σκοπό τη διερεύνηση εναλλακτικών επενδυτικών στρατηγικών υπό διαφορετικές συνθήκες χρηματοδότησης, προτεραιότητες υλοποίησης και περιορισμούς υποδομών, σε ένα χρονικό ορίζοντα σχεδιασμού τριάντα ετών. Το μοντέλο υποβάλλεται περαιτέρω σε δομικές, συμπεριφορικές και δοκιμές ανθεκτικότητας, οι οποίες τεκμηριώνουν την αξιοπιστία της εσωτερικής του συνοχής και την καταλληλότητά του ως πλαισίου στρατηγικής υποστήριξης λήψης αποφάσεων. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι η αποτελεσματικότητα της ηλεκτροκίνησης των λιμένων εξαρτάται όχι μόνο από την υιοθέτηση μεμονωμένων τεχνολογιών, αλλά και από τις δυναμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της κατανομής των επενδύσεων, της ανάπτυξης υποδομών, της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, της χωρητικότητας του δικτύου και της αλληλουχίας υλοποίησης. Τα ευρήματα προσδιορίζουν την ετοιμότητα της υποδομής ηλεκτρικής ενέργειας ως κρίσιμο παράγοντα που επηρεάζει τον ρυθμό του εξηλεκτρισμού, ενώ παράλληλα καταδεικνύουν ότι ο χρονισμός των επενδύσεων και οι αποφάσεις κατανομής κεφαλαίων επηρεάζουν ουσιαστικά τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της μετάβασης. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν επίσης ότι το αποτέλεσμα της επιτυχημένης μετάβασης εξαρτάται από την πορεία υλοποίησης, τονίζοντας τη σημασία του συντονισμένου σχεδιασμού και της έγκαιρης ανάπτυξης υποδομών. Μεθοδολογικά, η έρευνα δημιουργεί ένα πλαίσιο για την ενσωμάτωση ποιοτικών στοιχείων και ποσοτικών παραμέτρων σε ένα μοντέλο Δυναμικής Συστημάτων επιτρέποντας την απεικόνιση μηχανισμών ανατροφοδότησης, καθυστερήσεων και περιορισμών πόρων που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς από τις υπάρχουσες αναλυτικές προσεγγίσεις. Από πρακτική άποψη, το προτεινόμενο πλαίσιο παρέχει ένα ευέλικτο εργαλείο υποστήριξης λήψης αποφάσεων, ικανό να βοηθήσει τις λιμενικές αρχές και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην ιεράρχηση των επενδύσεων, στην αξιολόγηση εναλλακτικών διαδρομών μετάβασης και στη στήριξη του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού ενεργειακά αποδοτικών και περιβαλλοντικά βιώσιμων λιμένων. 2026-07-01T00:00:00Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/17664 Η βιώσιμη γαλάζια οικονομία σε παράκτια οικοσυστήματα πολλαπλών ανθρωπογενών χρήσεων Πουρνάρα, Ανθή Κ.; Pournara, Anthi K. Η παρούσα διατριβή διερευνά τη βιώσιμη γαλάζια οικονομία σε παράκτια οικοσυστήματα που υποστηρίζουν πολλαπλές ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως βιομηχανία, τουρισμός, αστική ανάπτυξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Στόχος της έρευνας είναι η ανάπτυξη δύο εργαλείων για την αξιολόγηση της βιώσιμης γαλάζιας οικονομίας. Το πρώτο εργαλείο, το πρωτόκολλο IES (Indicators Ecosystem Services), σχεδιάστηκε για την αξιολόγηση του βαθμού επίτευξης της γαλάζιας οικονομίας μέσω δεικτών και της ανάλυσης των οικοσυστημικών υπηρεσιών, ενώ το δεύτερο εργαλείο, η ολιστική προσέγγιση HBEA (Holistic Blue Economy Approach), αποσκοπεί στον προσδιορισμό και την ιεράρχηση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) που επηρεάζουν περισσότερο την επίτευξη της βιώσιμης γαλάζιας οικονομίας. Και τα δύο εργαλεία εφαρμόστηκαν στον Κόλπο της Ελευσίνας, μια περιοχή με έντονη βιομηχανική δραστηριότητα, ιστορική και πολιτιστική σημασία, καθώς και περιβαλλοντικές προκλήσεις, για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά τους. Τα συμπεράσματα υπογραμμίζουν ότι οι στρατηγικές για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη διατήρηση των παράκτιων οικοσυστημάτων απαιτούν συνεργασία των φορέων για την υλοποίηση στοχευμένων δράσεων που εξισορροπούν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες. Διαθέσιμο μετά τον 4/2027 2025-03-01T00:00:00Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/15992 Analysis of dry bulk freight markets using the Cobweb Theorem Karaoulanis, Ioannis; Καραουλάνης, Ιωάννης Η ναυλαγορά των χύδην ξηρών φορτίων είναι μία ευμετάβλητη αγορά, παρουσιάζοντας πολλές διακυμάνσεις βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Η ναυλαγορά των χύδην ξηρών φορτίων παρακολουθείται από την πορεία του γενικού δείκτη ξηρού φορτίου (Baltic Dry Index), αλλά και των επιμέρους δεικτών των διαφόρων ναυλαγορών ξηρού φορτίου. Στην παρούσα διατριβή εξετάζονται οι περιπτώσεις όλων των κατηγοριών των πλοίων μεταφοράς χύδην ξηρών φορτίων, και πιο συγκεκριμένα Capesize, Panamax, Supramax, Handymax και Handysize. Εξετάζεται η πορεία της κάθε κατηγορίας στην ελεύθερη αγορά (spot market) και στην αγορά χρονοναυλοσυμφώνων, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, χρησιμοποιώντας το θεώρημα του ιστού της αράχνης και τις βασικές παραδοχές του: τις προσδοκίες (expectations) και την χρονική υστέρηση (time lags). Η επιλογή των βέλτιστων χρονικών υστερήσεων γίνεται με βάση το κριτήριο Hannan – Quinn criterion και κατασκευάζεται ένα αυτοπαλινδρομικό μοντέλο (autoregressive model) για την στατιστική ανάλυση. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των χρονικών υστερήσεων και των ναύλων σε όλες τις ναυλαγορές χύδην ξηρού φορτίου και μια πρόβλεψη της πορείας των επιμέρους ναυλαγορών είναι εφικτή ακολουθώντας την μεθοδολογία της παρούσας διατριβής. Η διατριβή έχει και πρακτική εφαρμογή, καθώς οι πλοιοκτήτες και οι ναυλωτές μπορούν να βελτιστοποιήσουν τις αποφάσεις που λαμβάνουν σχετικά με τις ναυλώσεις πλοίων, έχοντας κατανοήσει την συμπεριφορά της αγοράς και προβλέποντας την πορεία της. 2023-09-01T00:00:00Z https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/15558 A step-by-step approach towards Coastal Spatial Planning initiative and its implementation in Heraklion Prefecture Kostopoulou, Elena; Κωστοπούλου, Έλενα Στόχος της διατριβής - Οι παράκτιες περιοχές αποτελούν, μεταξύ άλλων, πολύτιμα οικοσυστήματα λόγω των κοινωνικο-οικονομικών και οικολογικών ωφελειών αλλά και υπηρεσιών που προσφέρουν. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες ασκούν πιέσεις στα παράκτια ενδιαιτήματα προκαλώντας πολλαπλές δυσμενείς επιπτώσεις και κυρίως απειλούν τα οφέλη που αυτά προσφέρουν. Συνεπώς, οι θαλάσσιοι διαχειριστές και οι χαράσσοντες πολιτική καλούν ολοένα και περισσότερο για καινοτόμες προσεγγίσεις και εργαλεία ικανά να κατανοήσουν τις περίπλοκες αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στις φυσικές και ανθρωπογενείς αλλαγές, με στόχο τη διαφύλαξη της οικοσυστημικής ακεραιότητας μέσω της άμβλυνσης των συγκρούσεων. Για την επίτευξη του απώτερου στόχου που αφορά την εξάπλωση των θαλάσσιων ανθρώπινων δραστηριοτήτων, το συντονισμό του παράκτιου περιβάλλοντος και της θαλάσσιας οικονομίας καθώς και το ζήτημα της βιώσιμης συνύπαρξης, κρίνεται απαραίτητο ένα σχέδιο Παράκτιου Χωροταξικού Σχεδιασμού (ΠΧΣ) που ακολουθεί προσέγγιση που βασίζεται στο οικοσύστημα. Ο ΠΧΣ στοχεύει στην επίλυση αυτής της αντίφασης συμβαδίζοντας με τη Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική (ΟΠΘΣ) της ΕΕ, μεταξύ άλλων Οδηγιών της ΕΕ. Η κινητήριος δύναμη και συνιστώσα για την παρούσα διατριβή αποτελεί η ανάλυση ζητημάτων σχετικά με την «βήμα προς βήμα» προσέγγιση για την ανάπτυξη ενός παράκτιου χωροταξικού σχεδίου σε μια περιοχή με ελλιπή δεδομένα, τη νότια και βόρεια παράκτια περιοχή του Νομού Ηρακλείου στην Κρήτη (Ελλάδα). Αυτή η ολοένα και πιο απαιτητική πρόκληση απαιτεί τον καθορισμό στόχων, προετοιμασία, ανάλυση και αξιολόγηση. Προς αυτή την κατεύθυνση, αναπτύχθηκε μια καινοτόμος Οικοσυστημική Αξιολόγηση Κινδύνου (ΟΑΚ) και μία τροποποιημένη ανάλυση των συγκρούσεων. Η διεπιστημονική προσέγγιση εκφράζεται μέσα από τους ακόλουθους στόχους: (α) τη διερεύνηση των σταδίων και διαδικασιών για την αποτελεσματική εφαρμογή του ΠΧΣ σε μια παράκτια περιοχή με ελλιπή δεδομένα μέσω της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, (β) την αντιμετώπιση της έλλειψης δεδομένων με την ανάπτυξη κι ενοποίηση υποκατάστατων δεδομένων (proxy) αλλά και την επεξεργασία ποικίλων κι ανομοιόμορφων δορυφορικών ή άλλων δεδομένων εφαρμόζοντας γεωχωρικές αναλύσεις και εργαλεία, (γ) την πρόταση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού μέσα από το οποίο οι αλληλεπιδράσεις στεριάς-θάλασσας αντιμετωπίζονται ταυτόχρονα, (δ) την εξασφάλιση στατιστικά ορθών αποτελεσμάτων, (ε) την πρόταση ενός καινοτόμου μοντέλου εξίσωσης βασισμένο στη διασύνδεση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και των κύριων πιέσεων καθώς και της επίδρασής τους πάνω στις οικοσυστημικές υπηρεσίες για τον προσδιορισμό περιοχών των παράκτιων οικοσυστημάτων που βρίσκονται σε κίνδυνο, (στ) τον προσδιορισμό περιοχών των παράκτιων οικοσυστημάτων που βρίσκονται σε κίνδυνο, (ζ) τον προσδιορισμό των συμβατοτήτων και των συγκρούσεων τόσο ανάμεσα στις ανθρώπινες δραστηριότητες όσο και ανάμεσα στις ανθρώπινες δραστηριότητες και το παράκτιο περιβάλλον, (η) την εκτίμηση της αναγκαιότητας λήψης αποφάσεων για σχέδια καθορισμού ζωνών, διασφαλίζοντας την απαραίτητη συνοχή και συμβατότητα ανάμεσα στις ανθρώπινες δραστηριότητες, το περιβάλλον και τις υφιστάμενες πολιτικές, (θ) σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά της υπό μελέτη περιοχής, την πρόταση προσαρμογών για την ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού πλαισίου ΠΧΣ με προσέγγιση βασισμένη στο οικοσύστημα το οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε παρόμοιες περιοχές. (ι) Τέλος, αυτή η διατριβή αναλύει τους περιορισμούς αλλά και την αποτελεσματικότητα των μοντέρνων γεωχωρικών εργαλείων στον ΠΧΣ. Μεθοδολογία - Ο ορισμός και η χαρτογράφηση συγκεκριμένων και αξιόπιστων δεδομένων σχετικών με τα οικοσυστημικά και κοινωνικο-οικονομικά στοιχεία αποτελεί καίριο σημείο στη διερευνητική διαδικασία ενός αποτελεσματικού παράκτιου ΠΧΣ στο πλαίσιο χωρικής διαχείρισης βασισμένης στο οικοσύστημα. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, η έλλειψη σχετικών περιβαλλοντικών δεδομένων μεταβλητών εμποδίζει την ανάπτυξη βιώσιμων πολιτικών και πρακτικών. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι πρωταρχικής σημασίας μια ισχυρή και ολιστική αντίληψη της κατάστασης του παράκτιου οικοσυστήματος μέσω της οριοθέτησης της χωρικής μεταβολής των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, των συναφών κύριων πιέσεων καθώς και των τελικών οικοσυστημικών υπηρεσιών αλλά και των αλληλεπιδράσεών τους. Η τηλεπισκόπηση στη θάλασσα έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς για να παρέχει τέτοιου είδους δεδομένα, με περιορισμένη όμως επιτυχία λόγω των διαφορετικών χωρικών αναλύσεων, μη επικαλυπτόμενων πλεγμάτων (grids) και της διαφορετικής χωρικής έκτασης, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις, προέρχονται από διαφορετικές πηγές. Η παρούσα διατριβή προτείνει ένα εννοιολογικό πλαίσιο για την ανάπτυξη και ενοποίηση χωρικά ανεξάρτητων κοινωνικο-οικοσυστημικών συνόλων δεδομένων στο περιβάλλον των Γεωγραφικών Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΠΣ), κάτι το οποίο λείπει. Τα σύνολα δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν στην διατριβή αναπτύχθηκαν μέσω της σύνθεσης υποκατάσταστων και δορυφορικών δεδομένων για τις θαλάσσιες και χερσαίες παραμέτρους. Αρχικά, η δημιουργία συνόλου δεδομένων με βάση την αρχική οριοθέτηση των υδροκριτών μέσω μιας αλληλουχίας βημάτων, παρείχε τη βάση για τον υπολογισμό της χερσαίας επίδρασης που δέχονται. Βελτιώνοντας τη δυνατότητα ανάπτυξης κι ενσωμάτωσης σημαντικής πληροφορίας στο πλαίσιο λήψης αποφάσεων όπου τα δεδομένα είναι περιορισμένα και με υψηλή αβεβαιότητα, είναι ουσιώδες να εμπλακεί ένα μεγάλο εύρος γεωχωρικών δεδομένων κατά τη διάρκεια του χειρισμού των δεδομένων και τη διαδικασία κατασκευής γεωβάσης, όπως είναι η βέλτιστη παρεμβολή Ordinary Kriging (ΟΚ) που συμπληρώνει τα κενά στα δεδομένα κοντά στην ακτογραμμή, η πυκνότητα Kernel, κτλ. Ακόμα ένα ζωτικό σημείο της προσέγγισης του ΠΧΣ βασισμένης στο οικοσύστημα αποτελεί η χαρτογράφηση της χωρικής κατανομής των κυρίαρχων πιέσεων και η αναγνώριση των Βασικών Περιβαλλοντικών Δεικτών (ΒΠΔ). Τα σύνολα δεδομένων των πιέσεων περιελάμβαναν τη φθορά του πυθμένα λόγω τριβής, τη χλωροφύλλη-α, τα εμπορικά αλιεύματα, τα χωροκατακτητικά είδη, τη φωτορύπανση, τα μικροπλαστικά, την ηχορύπανση, την οξίνηση των ωκεανών και το οργανικό φορτίο. Αυτά οι εννέα Πιθανοί Περιβαλλοντικοί Δείκτες (ΠΠΔ) υπεβλήθησαν σε Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών (ΑΚΣ) προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των παραμέτρων και να αναγνωριστούν οι μεταξύ τους σχέσεις. Η αξιολόγηση της συνύπαρξης των ανθρώπινων δραστηριοτήτων εμπλέκει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χρήσεων αλλά και μεταξύ χρήσεων και περιβάλλοντος. Η ΑΟΚ αποτελεί μια προσέγγιση αξιολόγησης της αλληλεπίδρασης μεταξύ χρήσεων και περιβάλλοντος, ενώ η προσέγγιση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των χρήσεων πραγματοποιήθηκε μέσω της συμβατότητας των θαλάσσιων χρήσεων ανά ζεύγη σύμφωνα με την υφιστάμενη βιβλιογραφία. Η προσέγγιση της ΟΑΚ σε συνδυασμό με την ανάλυση συγκρούσεων μέσω της εφαρμογής των εμπλεκόμενων μοντέλων μπορεί να αναδείξει τις ασυμβατότητες. Συγκεκριμένα, το προτεινόμενο μοντέλο εξίσωσης ΟΑΚ που εμπλέκει τις σταθμισμένες κύριες πιέσεις, τις ανθρώπινες δραστηριότητες (θαλάσσιες και χερσαίες) που τις ασκούν αλλά και τις τελικές οικοσυστημικές υπηρεσίες (Προμηθευτικές, Ρυθμιστικές, Διατήρησης, Πολιτιστικές) (βλέπε Πίνακα 3) σε ένα παράκτιο περιβάλλον, παρέχει έναν τρόπο χωρικής διερεύνηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τις ανθρώπινες δραστηριότητες πάνω στην παροχή και διατήρηση των τελικών οικοσυστημικών υπηρεσιών. Τα αποτελέσματα της Επίπτωσης Κινδύνου (ΕΚ) ομαδοποιήθηκαν με τη χρήση της ανάλυσης θερμών σημείων (hotspot analysis) μέσω του στατιστικού δείκτη Getis-Ord Gi*. Η προτεινόμενη ανάλυση συγκρούσεων χρησιμοποίησε πίνακες συγκρούσεων και χάρτες συμβατότητας/ασυμβατότητας προκειμένου να καθοριστεί η ποσοτική αξιολόγηση των συγκρούσεων ανάμεσα στις θαλάσσιες ανθρώπινες δραστηριότητες. Ευρήματα - Ο σχεδιασμός της μεθοδολογίας ανέπτυξε χάρτες που βασίζονται στα ΓΠΣ σε όλα τα βήματα που παρουσιάστηκαν. Τα αποτελέσματα της ΑΚΣ υποδεικνύουν ότι η προτεινόμενη μεθοδολογία συμπλήρωσης κενών είναι έγκυρη κι ανεξάρτητη από τα χαρακτηριστικά των δεδομένων τηλεπισκόπισης. Η αποτελεσματική μεθοδολογία που προτείνεται για την ενοποίηση κι ενσωμάτωση των ποικίλων δορυφορικών δεδομένων και των αναπτυγμένων υποκατάσταστων παραμέτρων επέτρεψε τη στατιστική ανάλυση η οποία ανέδειξε 7 ΒΠΔ: οργανικό φορτίο, χλωροφύλλη-α, φθορά του πυθμένα λόγω τριβής, εμπορικά αλιεύματα, φωτορύπανση, μικροπλαστικά και ηχορύπανση, υποδεικνύοντας τη συμπερίληψή τους στα αρχικά στάδια εφαρμογής του ΠΧΣ. Τα αποτελέσματα της προτεινόμενης ανάλυσης ΟΑΚ παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαμηλές ΕΚ τιμές που συγκεντρώνονται στο βόρειο τμήμα της μελέτης περιοχής, κοντά στην ακτογραμμή, όπως αναμενόταν. Η ανάλυση θερμών σημείων που βασίστηκε στα αποτελέσματα της ΕΚ, ανέδειξε μια ευρύτερη περιοχή σε κίνδυνο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στο πλαίσιο της παρούσας κατάστασης υπάρχουν ανάμεσα στις θαλάσσιες ανθρώπινες δραστηριότητες μόνο ασυμβατότητες υπό συνθήκη. Σε γενικές γραμμές, τόσο η βόρεια όσο και η νότια περιοχή μελέτης επιτυγχάνουν τους στόχους της βιωσιμότητας επί του παρόντος και δεν απαιτούν σχέδια οριοθέτησης. Πρωτοτυπία – Η καινοτόμος ενοποίηση των χερσαίων και θαλάσσιων διαδικασιών αξιολογείται για πρώτη φορά σε ένα περιεκτικό χωρικό σχέδιο. Η παρούσα διατριβή αποτελεί την πρώτη χωροταξική προσπάθεια που αποτυπώνει κι εμπλέκει την επίπτωση των χερσαίων ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο περιβάλλον, διαμέσου μειούμενης συνάρτησης. Αναπτύχθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες επιλύοντας ζητήματα, όπως ανάπτυξη υποκατάστατων δεδομένων καθώς και ενοποίηση δεδομένων, σε συνθήκες έλλειψης δεδομένων, προκειμένου να επιτραπεί η εφαρμογή του ΠΧΣ με εφικτό, αποδοτικό και όσο το δυνατόν λιγότερο μεροληπτικό τρόπο, συνεισφέροντας στη βελτίωση της διαδικασίας του ΠΧΣ. Η διατριβή αυτή συνεισφέρει περαιτέρω με την πρόταση εντός μοντέλου εξίσωσης υπολογισμού της Επίπτωσης Κινδύνου, λαμβάνοντας υπόψη τις ανθρώπινες δραστηριότητες και τη διασύνδεσή τους με τις σταθμισμένες κύριες πιέσεις που επηρεάζουν συνολικά τις τελικές οικοσυστημικές υπηρεσίες. Επιπροσθέτως, η ανάλυση συγκρούσεων σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα της ΑΟΚ εξίσωσης συνέβαλαν στον προσδιορισμό των ασυμβατοτήτων. Παρ’ όλους τους περιορισμούς και τα εμπόδια που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της ερευνητικής διατριβής, τα διδάγματα που προέκυψαν από τα προαναφερθέντα αποτελέσματα αντιπροσωπεύουν ένα βήμα προόδου συγκριτικά με άλλες μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν μέχρι στιγμής. Not available until 03/07/2025 2023-06-01T00:00:00Z