<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<title>Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών</title>
<link href="https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/900" rel="alternate"/>
<subtitle>Department of Maritime Studies</subtitle>
<id>https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/900</id>
<updated>2026-07-16T20:01:43Z</updated>
<dc:date>2026-07-16T20:01:43Z</dc:date>
<entry>
<title>Συστήματα διαχείρισης συντήρησης πλοίων. Εφαρμoγή σε πλοίο τύπου bulk carrier</title>
<link href="https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19568" rel="alternate"/>
<author>
<name>Μποϊντάς, Κωνσταντίνος</name>
</author>
<id>https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19568</id>
<updated>2026-07-16T06:29:07Z</updated>
<published>2026-06-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Συστήματα διαχείρισης συντήρησης πλοίων. Εφαρμoγή σε πλοίο τύπου bulk carrier
Μποϊντάς, Κωνσταντίνος
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διαπιστωθεί εάν η εφαρμoγή του PMS (Σύστημα Προγραμματισμένης Συντήρησης) μπορεί να εκτελέσει με ακρίβεια και προσοχή τους σκοπούς για τους οποίους εισχώρησε στα πλοία. Οι πηγές των δεδoμέvωv προέρχονται από πρωτογενή δεδομένα που ελήφθησαν απευθείας από τον ερευνητικό χώρο, καθώς και από σχετική βιβλιογραφία. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τηv έρευνα είναι ότι η κατανόηση του PMS (Σύστημα Προγραμματισμένης Συντήρησης) από το κλάδο της Ναυτιλιακής Βιομηχανίας είναι ελλιπής και κατά την εφαρμoγή του εξακολουθείτε να χρησιμοποιούνται οι παραδοσιακές χειροκίνητες μέθοδοι σε πολλές περιπτώσεις. Η χρήση ενός διαδικτυακού PMS μπορεί να μειώσει αυτό το φαιvόμεvo μέσω της συνεχούς συντήρησης για την αξιοπιστία των μηχανημάτων, αλλά αυξάνει το φόρτο εργασία των ναυτικών.
</summary>
<dc:date>2026-06-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Digitalization in shipping : technologies, impacts and case studies</title>
<link href="https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19522" rel="alternate"/>
<author>
<name>Dimoulis, Konstantinos</name>
</author>
<author>
<name>Δημούλης, Κωνσταντίνος</name>
</author>
<id>https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19522</id>
<updated>2026-07-10T23:37:33Z</updated>
<published>2026-05-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Digitalization in shipping : technologies, impacts and case studies
Dimoulis, Konstantinos; Δημούλης, Κωνσταντίνος
Η παρούσα εργασία εξετάζει τον μετασχηματιστικό ρόλο της ψηφιοποίησης στη διεθνή ναυτιλιακή&#13;
βιομηχανία με ιδιαίτερη έμφαση στον ελληνικό ναυτιλιακό τομέα Αναλύει πώς τεχνολογίες όπως η&#13;
Τεχνητή Νοημοσύνη τα Μεγάλα Δεδομένα το Διαδίκτυο των Πραγμάτων και το blockchain&#13;
αναδιαμορφώνουν τις λειτουργίες τη διαχείριση και τη βιωσιμότητα στον χώρο της ναυτιλίας Μέσα&#13;
από έναν συνδυασμό θεωρητικής ανάλυσης και μελετών περιπτώσεων πραγματικών εταιρειών όπως&#13;
οι Maersk NYK Line και κ ορυφαίες ελληνικές εταιρείες η μελέτη εντοπίζει τα κύρια οφέλη τις&#13;
προκλήσεις και τις αναδυόμενες βέλτιστες πρακτικές Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν ότι η&#13;
ψηφιοποίηση ενισχύει την αποδοτικότητα την ασφάλεια και την περιβαλλοντική απόδοση αλλά&#13;
απαιτεί ε πίσης σημαντικές πολιτισμικές και οργανωτικές αλλαγές Η έρευνα καταλήγει στο ότι η&#13;
επιτυχημένη ψηφιακή μεταμόρφωση εξαρτάται όχι μόνο από την υιοθέτηση τεχνολογιών αλλά και&#13;
από την ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού τη στρατηγική όραση και την ηθική ηγεσία Τελικά η&#13;
διατριβή υποστηρίζει μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση στην ψηφιοποίηση που συνδυάζει την&#13;
καινοτομία με την ναυτική παράδοση και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.
</summary>
<dc:date>2026-05-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Θεωρητική προσέγγιση και μελέτη για τη βελτίωση των διαδρόμων μεταφοράς στη ναυτιλία, χρησιμοποιώντας πράσινες πρακτικές</title>
<link href="https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19434" rel="alternate"/>
<author>
<name>Ντοά, Αρτεμισία</name>
</author>
<id>https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19434</id>
<updated>2026-06-17T23:33:18Z</updated>
<published>2026-06-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Θεωρητική προσέγγιση και μελέτη για τη βελτίωση των διαδρόμων μεταφοράς στη ναυτιλία, χρησιμοποιώντας πράσινες πρακτικές
Ντοά, Αρτεμισία
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη βελτίωση των ναυτιλιακών διαδρόμων μεταφοράς μέσα από τη συστηματική εφαρμογή πράσινων πρακτικών, υπό το πρίσμα των δεσμεύσεων της διεθνούς κοινότητας για απανθρακοποίηση του τομέα μέχρι το 2050. Η ναυτιλία διεκπεραιώνει περίπου το 80–90% του παγκόσμιου εμπορίου σε όγκο, παράγοντας ταυτόχρονα το 2–3% των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (Eyring et al., 2009· IMO, 2020).&#13;
Ως κεντρικό εργαλείο αυτής της μετάβασης αναδεικνύεται η έννοια των Πράσινων Ναυτιλιακών Διαδρόμων (Green Shipping Corridors – GSCs). Πρόκειται για συγκεκριμένα θαλάσσια δρομολόγια μεταξύ δύο ή περισσότερων λιμένων, στα οποία αναπτύσσονται με συντονισμένο τρόπο τεχνολογίες, καύσιμα και υποδομές μηδενικών ή σχεδόν μηδενικών εκπομπών.&#13;
Εξετάζονται οι πλέον προηγμένες πρωτοβουλίες παγκοσμίως: ο Πράσινος και Ψηφιακός Διάδρομος Σιγκαπούρης–Ρότερνταμ (Singapore–Rotterdam Green and Digital Shipping Corridor), ο Διαδρόμος του Ειρηνικού μεταξύ Λος Άντζελες/Λονγκ Μπιτς και Σαγκάης, και οι περιφερειακές προσπάθειες στη Βαλτική (EWTC II, Scandria, Fehmarn).&#13;
Η ανάλυση των εναλλακτικών καυσίμων (LNG, μεθανόλη, αμμωνία, υδρογόνο, βιοκαύσιμα) αναδεικνύει ότι δεν υπάρχει μία ενιαία λύση για όλα τα τμήματα του στόλου ή για όλα τα γεωγραφικά μήκη πλεύσης. Αντιθέτως, αναμένεται ένα μωσαϊκό λύσεων που θα εξελίσσεται με τον χρόνο. Παρουσιάζονται περιβαλλοντικές πρακτικές από τα λιμάνια του Ρότερνταμ, της Σιγκαπούρης, του Λος Άντζελες, του Βανκούβερ, του Αμβούργου, του Γκέτεμποργκ και της Αμβέρσας.
</summary>
<dc:date>2026-06-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>Η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή και η επίδραση της στις ναυλαγορές : ανάλυση ρίσκου και στρατηγικής απόφασης στη ναυτιλία</title>
<link href="https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19431" rel="alternate"/>
<author>
<name>Μπέτσου, Ηλιάνα</name>
</author>
<id>https://dione.lib.unipi.gr/xmlui/handle/unipi/19431</id>
<updated>2026-06-17T23:35:50Z</updated>
<published>2026-04-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">Η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή και η επίδραση της στις ναυλαγορές : ανάλυση ρίσκου και στρατηγικής απόφασης στη ναυτιλία
Μπέτσου, Ηλιάνα
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις επιπτώσεις της γεωπολιτικής αστάθειας στη Μέση Ανατολή στη ναυτιλιακή δραστηριότητα, με έμφαση στη Διώρυγα του Σουέζ, την κρίση της Ερυθράς Θάλασσας και τις συνέπειές τους στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές. Η μελέτη συνδυάζει βιβλιογραφική επισκόπηση και ποσοτική ανάλυση, με στόχο τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι εξελίξεις μετά τον Οκτώβριο του 2023 επηρέασαν τις θαλάσσιες ροές και τις αποφάσεις δρομολόγησης.&#13;
Το εμπειρικό μέρος βασίζεται σε μηνιαία δεδομένα για την περίοδο Ιανουαρίου 2016 – Φεβρουαρίου 2026, τα οποία προέρχονται κυρίως από τη Clarksons και συμπληρώνονται από δείκτες γεωπολιτικού κινδύνου και ενεργειακού κόστους. Για την ανάλυση χρησιμοποιούνται περιγραφική στατιστική, ανάλυση συσχετίσεων και δύο υποδείγματα γραμμικής παλινδρόμησης.&#13;
Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν σημαντική μείωση της ναυτιλιακής κίνησης μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και αντίστοιχη αύξηση της κίνησης μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, επιβεβαιώνοντας την εκτεταμένη αναδρομολόγηση των θαλάσσιων μεταφορών. Επιπλέον, τόσο η ίδια η κρίση όσο και η ένταση του γεωπολιτικού κινδύνου επηρεάζουν αρνητικά και στατιστικά σημαντικά τη χρήση του Σουέζ. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει τον γεωπολιτικό κίνδυνο ως κρίσιμο παράγοντα διαμόρφωσης των σύγχρονων ναυτιλιακών αποφάσεων.
</summary>
<dc:date>2026-04-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
</feed>
